Stratejik resme yukarıdan bakıldığında şunu açıkça görüyoruz: Batı Asya’da (Ortadoğu) yaşananlar artık klasik bir bölgesel güç mücadelesi değildir. 1945 sonrası kurulan küresel düzen çözülmekte, güç artık hukuktan değil sahadan üretilmektedir. Gazze bu dönüşümün en sert laboratuvarıdır.

Ama bu sadece bir soykırım değildir.

Global Movement Gaza Koordinatörü Dr. Hüseyin Durmaz’ın terminolojik katkısıyla ifade edecek olursak, yaşananlar yaşamı ve yaşam koşullarını ortadan kaldırmaya yönelmiş bir “lifeocide” niteliği taşımaktadır. Tarımın yok edilmesi, su kaynaklarının hedef alınması, havanın zehirlenmesi, sağlık altyapısının çökertilmesi… Yani sadece insanlar değil, hayatın kendisi imha edilmektedir.

Bugün Gazze’de sözde ateşkes konuşuluyor. Ancak sahadan gelen bilgiler şiddetin yalnızca biçim değiştirdiğini gösteriyor. İşgal güçleri düşük profilli ama süreklilik arz eden saldırılarla Filistin halkını sistematik biçimde tüketiyor. Uluslararası kamuoyu başka krizlere yöneldikçe bu vahşet görünmezleşiyor.

Bu tablo en çok da İsrail’i sıkıştırıyor.

İsrail artık yalnızca sahada değil, meşruiyet zemininde de ciddi bir erozyon yaşıyor. Gazze’de yürütülen yıkım politikaları Tel Aviv’i küresel ölçekte yalnızlaştırırken, bu yalnızlaşma Batı toplumlarının içine kadar sirayet etmiş durumda. İsrail medyasında çıkan “Erdoğan’ın İsrail’e karşı kuşatması başladı” minvalindeki analizler, aslında içine düşülen stratejik sıkışmışlığın açık itirafıdır.

Bu kırılma en net biçimde Amerika Birleşik Devletleri’nde görülüyor.

Donald Trump döneminin hoyrat güç dili sahada iken,........

© Milat