Bazı dergiler vardır, kitapçı raflarının en ücra köşelerinde olsalar dahi, ışıltıları ve cazibeleriyle edebiyat meftunlarının hemen dikkatini çekerler.

Bu dergiler, kahve telvesi kokan edebiyat muhabbetlerine sessizce misafir olup, çok fazla ön plana çıkmazlar.

Her neşriyatçıda bulamazsınız onları...

Her masa da göremezsiniz.

Her mürekkep, iz bırakamaz sayfalarında...

Çünkü bilirler ki seçkin yayınların, kültür-sanat alanındaki özgül ağırlıklarını belirleyen ölçüt; satış oranları değil, hitap ettiği kitlenin entelektüel düzeyi ve toplumda oynadığı roldür.

Temel gayeleri, kendi kültürel değerlerine hizmet etmek olan bu tarz süreli yayınların en önemli özelliği; Mevlânâ Celâleddîn-î Rûmî'ye ait pergel metaforunu (Yereli kaybetmeden, evrensele ulaşabilme çabası) hayata geçirebilmiş olmalarıdır.

Bu öyle önemli bir marifettir ki bir ayağı, neşet ettiği toprağa derin bir kök salarken, diğer ayağı ile merkezden/sabiteden kopmadan, evrensel olana da hitap edebilecek ölçüde, tüm insanlığa kadim bir öğretinin nüvelerini sunacak, büyük bir kültürel aktarımın kapılarını açar.

Ülkemizde de yukarıda arz ettiğim niteliklere sahip, uzun yıllardır istikrarını ve çizgisini her şartta muhafaza edebilmiş, milli ve manevi değerlere saygılı, bir o kadar da farklı renk ve görüşlere belli prensipler dairesinde hoşgörüyle bakan, baskısından kapağına büyük bir emek verilerek çıkartılan bir edebiyat dergisi bulunmaktadır.

Uzunca bir süredir yayın hayatında olan bahse konu bu

Derginin adı, “Edebiyat Ortamı”dır. Dergi, adı ile müsemma, içeriği ile dopdolu, velut yazar ve şairlerin kalem oynattığı, birbirinden........

© Milat