Son dönemde dünya gündemine damgasını vuran iki isim öne çıktı. Bir cani ve bir deli… Netanyahu ve Trump… Henüz yargılanıp hak ettikleri cezaları almadılar. Ancak dünya halkları, ellerindeki en etkili araçlardan biri olan seçim sandıklarıyla onlara ve destekçilerine ders vermeye başladı. İşgalci İsrail'in maşasını kim tutuyorsa sandıklar onun elini yakıyor.

Donald Trump, dünyanın dört bir yanında yönetimlere ayar vermeye, ülkeleri tehdit etmeye, savaşların ve barışın kaderini tek başına belirlemeye alışmıştı. Ancak 3 Kasım'da Amerikan seçmeni, kendi ülkesinde onun siyasi hareket alanını sınırlayan bir karar verdi.

ABD'deki ara seçimlerde Demokratlar hem Senato'da hem de Temsilciler Meclisinde çoğunluğu elde etti. Cumhuriyetçilerin güçlü kaleleri sayılan Teksas, Kansas ve Güney Carolina gibi eyaletlerde yaşanan kayıplar, yenilginin boyutlarını ortaya koydu. Trump'ın ikinci başkanlık döneminin kalan iki yılında Kongre üzerindeki hâkimiyeti artık eskisi gibi olmayacak.

Peki, iki yıl önce kendisini yeniden Beyaz Saray'a taşıyan seçmenler neden bu kez Trump'ın partisine sırt çevirdi?

Cevabı yalnızca Amerikan iç siyasetinde aramak eksik kalır. Trump, dünyaya tepeden bakan, uluslararası hukuku kendi çıkarlarına göre yorumlayan, diplomasi yerine tehdit dilini kullanan bir yönetim anlayışı sergiledi. Gümrük tarifeleriyle ülkeleri sıkıştırdı, müttefiklerini aşağıladı, askerî gücünü hatırlatmaktan çekinmedi.

İran'a yönelik askerî saldırılar ve bölgeyi sarsan savaş, bu çelişkinin en somut örneklerinden biri oldu. Enerji piyasalarındaki sarsıntı Amerikan........

© Milat