Her mesleğin bir külfeti, her gazetecinin bir derdi var!
Bugün 21 Ekim... Dünya Gazeteciler Günü derler, Basın Bayramı derler, süslü laflarla vitrinleri donatırlar.
Türkiye’de ilk özel Türkçe gazete olan Tercüman-ı Ahvâl’in yayına başladığı bu tarihi günde, herkes kâğıt üstünde tebrik mesajları yayınlıyor
Fakat madalyonun arkasını çevirmeye kimse bakmak istemiyor.
Gelin, vitrindeki o parlak “Basın Özgürlüğü” ambalajını bir kenara bırakıp işin gerçek mutfağına inelim. Veya inilmesini rica edelim sayın büyüklerimizden.
Bugün gazetecilik mesleği neden itibarsızlaştı veya neden güvenirliliğini kaybedip ayaklar altında. Ve neden itibar, internetlerdeki tık avcılığına feda ediliyor?
Sektörde meslek dışı kişilerin ticari ilişkilerine kalkan olanlarla, dış fonların gazıyla sokakta caka satanların elinde kalem oldu da ondan.
İşin aslı şu ki memlekette her mesleğin bir zabıtası, bir denetçisi var.
Yani kaldırımda izinsiz simit satanı zabıta kovalar, bozuk et satan kasabın kapısına zabıta mührü vurulur, vergisini kaçıran esnafın ensesinde Maliye biter.
Gazete, Dergi, Radyo, TV yayınlarının denetiminin başında ilgili kurumlar var. Onlarda işlerini hakkıyla yapıyorlar saygıyla karşılıyoruz.
Eline bir mikrofon bir kamera alan ben gazeteciyim diyen sokakta.
Vatandaşın günlük hayatının tam ortasında "ben........
