14 yaşında bir çocuk, 5 silah 7 şarşör… Yaşıtlarına ölüm saçıyor ve sonunda kendisi de hayatını kaybediyor. Dokuz can… Dokuz hayat… Ve bu katliamın ardından göğü sarsan feryatlar…

Bir zamanlar sadece Amerika’ya özgü sandığımız olaylar artık ülkemizde yaşanıyor. Kurşunlar yalnızca bedenlere değil, içimizdeki “çocuk” kavramına da sıkılıyor. Her kayıpla birlikte çocukluk yere düşüyor; bizlerin yüklediği tüm anlamlarla birlikte… Yaşananları ifade edecek kelime bulamıyoruz, ölümlerin ve katliamın adını koyamıyoruz. her sıkılan kurşunda yaşananlar Ölümün öldüğü anlar…

 Ve suçlu arıyoruz, herkesin aradığı benim dışında bir suçlu. Emniyet Müdürü bir babanın oğlu 5 silaha nasıl ulaştı. Babası bunları annesinin mutfak dolabında bardakların yanına mı koyuyor, her şey muamma

Kim suçlu? Tetiği kim çektirdi? Elbette ortaya çıkacaktır. Ancak bu katliamın bıraktığı acı ve kötü hatıra kolay kolay silinmeyecek.

Aynı yaş grubundaki çocukların böylesi bir vahşete kalkışması, hiçbir ifade ile anlatılabilecek gibi değil. İnternetin girdiği her evde kimlerin dolaştığı, “hadi gel oyun oynayalım” derken........

© Kocaeli Koz