Dünya o kadar hızlı değişiyor ki, dün de kalırsan, yarın için hazırlık yap(a)mazsan değişimi yakalayamıyorsun. Değişimin beklediği hayatı yaşayan ve beklentilere cevap veren bir ömür bu. Varlığın içinde yoksunlaşan ve yoksulluğu yoksul olmadan dibine kadar yaşatan bir ömür… Çünkü kendine uzak, kendine çaresiz; çevresindeki her şey kanserleşmiş ve beni kemiriyor.

Değişen dünya anlayışının insanı olmak, dilini tuşa koymak gibi bir şey. Açılan her şey önceden yazılmış ve programlanmış. İraden ise sadece içinde; sanal dünyanın uzanamadığı tek gerçeklikte. Ama o gerçekliğin, gerçek dünyada bir yeri yok. Eğer ona bir umutla yer açarsan, çok yersiz davranmış oluyorsun.

O yüzden peşinde olduklarını belki de bir yerden sonra yakalamak istemiyorsun. Artık o saatten sonra tek derdin yakalanmamak oluyor. İstiyorsun ki özgün olayım ve içimdeki ben dilime gelsin. Normlar ve “izm”ler seni yoruyor; sen, yitik benliğinle diğer yitiklerin arasına........

© Kocaeli Koz