Son yıllarda hepimizin hayatında en hızlı değişen alanlardan biri sosyal medya. Aslında bu değişimi anlamak için çok uzak geçmişe gitmeye gerek yok. Birkaç kuşak önce çocukluk daha çok mahallede oynanan oyunlarla, yüz yüze kurulan arkadaşlıklarla ve okul sonrası sokakta geçirilen uzun saatlerle tanımlanıyordu. Arkadaşlarla buluşmak için kapı çalınır, fotoğraflar albümlerde saklanır, iletişim çoğunlukla fiziksel olarak aynı ortamda bulunmayı gerektirirdi.

Bugün ise çocukların ve gençlerin sosyal dünyası büyük ölçüde dijital ortamlarda şekilleniyor. Arkadaşlıklar mesajlaşma uygulamalarında sürdürülüyor, duygular emojilerle ifade ediliyor, anılar sosyal medya paylaşımlarında biriktiriliyor. Bir zamanlar yalnızca okul ve mahalle ile sınırlı olan sosyal çevre, artık dünyanın dört bir yanındaki insanları kapsayabilecek kadar genişledi. Bu değişim yalnızca iletişim biçimlerini değil, çocukların kendilerini nasıl gördüklerini, başkalarıyla nasıl kıyasladıklarını ve dünyayı nasıl deneyimlediklerini de dönüştürdü.

Hepizin hayatlarında hatırı sayılır bir şekilde yer alan sosyal medyaya tek boyutlu bir gözle bakmanın doğru olmadığını düşünüyorum; sosyal medya ne tamamen zararlı bir alan ne de tamamen güvenli bir ortamdır. Aslında mesele, çocukların ve gençlerin bu dünyayla nasıl ilişki kurduklarında yatıyor.

Ergenlik dönemi, kimlik gelişiminin en yoğun yaşandığı dönemlerden biridir. Bu süreçte gençler “Ben kimim?”, “Başkaları beni nasıl görüyor?” gibi sorulara cevap ararlar. Sosyal medya ise bu arayışın görünür hale geldiği bir sahneye dönüşebiliyor. Beğeniler, yorumlar ve takipçi sayıları birçok genç için bir tür sosyal geri bildirim mekanizması haline gelmiştir ve bu durum bazen gençlerin kendi değerlerini dış onay üzerinden ölçmelerine neden olabilir. Bir paylaşımın yeterince beğeni almaması, genç bir zihin için “yeterince........

© Kıbrıs Postası