Kibir çoğu zaman yanlış yerde aranır.
Yüksek sesle konuşanlarda,
üstten bakan tavırlarda,
açık buyurganlıkta…

Oysa en tehlikeli kibir,
ne bağırır ne de kendini hemen ele verir.
Aksine, akıllı, yetenekli, iyi konuşan,
insanları etkileyebilen kişilerde ortaya çıkar.

Bu yüzden fark edilmesi zordur.
Çünkü bu kibir,
kendini erdemle, vizyonla, hatta demokrasi diliyle örter.

Kibir Bir Karakter Sorunu Değil, Bir Körlük Hâlidir

Kibir çoğu zaman ahlâk eksikliği gibi anlatılır.
Oysa kibir, çoğu durumda körlüktür.

Kişi:

Kibir, tam da bu unutma hâlidir.

İnsan bir noktadan sonra şuna inanmaya başlar:
“Ben olmasam olmaz.”

İşte bu cümle,
kibrin aynaya yerleştiği andır.

Yetkin Kibir: En Tehlikeli Olan

En yıkıcı kibir,
yeteneksiz olanda değil;
yetenekli olanda ortaya çıkan kibirdir.

Bu insanlar:

Bu yüzden ilk bakışta kibirli değil,
“lider” gibi görünürler.

Ama zamanla bir eşik aşılır.

Eleştiri rahatsız edici........

© Kıbrıs Postası