Edebiyatımızda hisar topluluğu: Gelenekten modernliğe bir köprü
Hisar topluluğunun oluşumu
Hisar topluluğu ilk sayısı 16 Mart 1950’de çıkan Hisar dergisi çevresinde toplanan şair ve yazarların kurduğu bir edebi topluluktur. Hisar dergisi iki kez yayımlanmıştır. Birinci devre 1957’ye kadar sürmüş ve 75 sayı yayımlanmıştır. İkinci devre ise Ocak 1964’te başlar; Aralık 1980’e kadar yayın hayatını sürdürür. Bu devre ile birlikte Hisar dergisi toplam 277 sayıya ulaşmıştır.
Hisar topluluğu derginin yayımlanmasından önce çeşitli nedenlerle birbirleriyle tanışan şairlerden oluşur. Ankara, edebiyatımızdaki Garip Hareketi’nden sonra, önemli bir edebiyat topluluğunun kuruluşuna tanık olur. Munis Faik Ozansoy topluluğun en yaşlı üyesidir. Onun dışında, İlhan Geçer, Mehmet Çınarlı, Bekir Sıtkı Erdoğan, Halil Soyuer, Yahya Benekay, Gültekin Samanoğlu, Mustafa N. Karaer, Kıbrıslı yazar ve şair Nevzat Yalçın, topluluğu oluşturan diğer önemli üyeler arasında sayılabilir. Bu isimlerin arasında subaylar, öğretmenler, hukukçular hatta lise öğrencileri bile vardır.
Bir bildiri ile sanat ve edebiyat sahnesine çıkmanın yararları kadar sakıncaları da vardır. Topluluğun kurucularından Munis Faik Ozansoy bu konuda şöyle der: “Herkes çok laf ediyor, bir iş ortaya getirmiyor. Şunu yapacağız, bunu yapacağız demektense eserlerimizle ne olduğumuzu gösterelim. Yazılarımızı, şiirlerimizi neşredelim, herkes bizim ne olduğumuzu görsün. Başlangıçta toplulukla ilgili bir bildiri yayımlamaya gerek yok.”
Fakat başlangıçtaki bu tutum, on yedi yıl sonra da olsa geleneksel tutuma yenilir ve Hisarcılar bir bildiri yayımlamak zorunda kalırlar. Bunda, yıllarca sürüp gelen edebi tartışmaların etkisi olduğu açıktır. Böylelikle Hisarcılar, sanat anlayışlarını kamuoyuna ilan ederler.
Hisar bildirisi
Hisar kurucularını on yedi yıl önce bir araya getiren ve o zamandan beri bizi birbirinden ayırmayan şüphesiz ki sadece dostluk ve arkadaşlık duygusu değildir. Hepimizin........
