İster birkaç yüz bin nüfuslu küçük bir adada yaşayın, ister on beş, on altı milyonluk İstanbul gibi devasa bir metropolde… Aslında çok da fark etmez.

İnsanın gerçek dünyası yaşadığı coğrafyanın büyüklüğüyle değil, dokunduğu insanlarla şekillenir. Yakın çevremiz bellidir. Hele konu sıcak dostluklar, samimi ilişkiler ve gönül bağı kurulan insanlar olunca bu çevre daha da daralır.

Sokakla bağlantılı gazetecilik yapıyorsanız durum biraz farklıdır. Toplumun çok geniş kesimleriyle en azından bir merhabanız olur. Kimiyle bir haber vesilesiyle, kimiyle bir röportajda, kimiyle de bir kahve sohbetinde, kimisiyle kırmızı ışıkta beklerken yollarınız kesişir.

Yıllar geçer, gazeteler kapanır, yenileri açılır, teknoloji değişir ama bazı insanlar hafızanızdaki yerlerini hiç kaybetmez.

Benim gazetecilik hayatımda iki Bilbay Eminoğlu vardır.

Birincisi, sevgili amca Bilbay Eminoğlu…

Gazetecilik serüvenime 1971 yılında Savaş Gazetesi’nde başladım. Daha sonra 1973 yılında Bozkurt Gazetesi’ne geçtim. İşte o günlerde tanıdım Bilbay Eminoğlu’nu.

Mesleğine aşkla bağlı, insan sevgisi yüksek, kimseyi kırmayan, kırmamaya özen gösteren çok özel bir gazeteciydi. Gazeteciliğin sadece haber yazmak olmadığını, aynı zamanda........

© Kıbrıs Gazetesi