Fikri, edebi, akademik, ilmi ve sanatsal seviye düştükçe her sahada düşüş muhakkaktır. Mesele, sadece entelektüel branşlarda gerilemek değildir. Siyaset lisanıyla gündelik hayattaki konuşma arasında kurulu kısa hattaki seviye düşüklüğü de her şeyi berbat etmeye yeterlidir.

Birçok mühim meselenin temelinde yatan ve Türkiye’nin en büyük meselesi olan şey seviyesizliktir.

Seviye kaybı arttıkça -ki artmaktadır- ülkenin herhangi bir sahada ilerleme kaydetmesi imkansızdır.

Cümle gerilemelerin temelinde evvela kaliteyi küçümseyen, aşağılayan ve eğitimi, araştırmayı, bilgiyi ve kıyaslamayı değersizleştiren o habis duygu; yani seviyesizlik vardır.

Başta politikanın dili seviyesizdir; çorak, yavan ve tahrip edicidir. İktidar lisanının tahrip gücü de memleketteki seviyesizliğin ana kaynağıdır. Utanma, centilmenlik, adalet ve yarışma duygusunu yerle bir eden fırtına gibi esmektedir.

Kötü ve gerçekleri asla umursamayan bir dil ile empati duygusundan nasipsiz bir üslup ülkenin paçalarına yapışmış aşağı çekiyor. Öyle bir seviye kaybı ki, sanattan edebiyata, akademiden medyaya hiçbir sahada kalite yarışı, kalite arayışı ve kalite standardı kalmadı. Din namına yapılan sohbette,........

© Karar