Gözünüzden kaçmış olabilir, İmralı’da tuhaf bir bekleyiş havası var. Òcalan’ın dilindeki değişiklikten çıkarıyorum.

27 Şubat, PKK’ya fesih ve silah bırakma çağrısının yıl dönümüydü. Bir gün önce yakınları İmralı’ya gitmiş, DEM’li Ömer Öcalan Mezopotamya Haber Ajansına anlattı.

Abdullah Öcalan, süreç ağır yürüse de bir zemin oluşturduğunu ve demokratik siyasete alan açtığını söylemiş onlara.

Ağır yürümesinden yine şikayetçi ama Öcalan daha önce böyle yumuşak konuşmuyordu. İktidarın sırası gelen demokrasi ve hukuk adımlarını atmadığına dair öfkeli tepkileri yansıyordu bir yıldır. Sürecin oyalanıp geciktirildiği, bu tür Muaviye oyunlarını da Hüseyni direniş göstermeyi de bildikleri gibi mesajlar yolluyordu.

Sürecin hızlandığını hâlâ düşünmediğine göre, ne oldu da Öcalan’ın tepkisi yumuşadı?

Şöyle de sorabiliriz: Trump’ın savaş senaryosunda PKK’nın İran koluna bir rol çıkacağının konuşulmaya başlamasıyla ilgisi var mı bunun?

İlk Çözüm Süreci’nin niye tamamlanamadığını unutmayın. PKK’nın Suriye koluna IŞİD’le savaş üzerinden özerklik ve meşruiyete kavuşma fırsatı doğunca ayarları bozulmuştu.

Şimdi de İran’da benzer vaatlerle ve fırsat penceresiyle karşılaşıyorlar. Molla rejimiyle........

© Karar