İnsan sosyal hayattan uzaklaşarak yalnızlaştığında, aynı oranda yaşamaktan uzaklaştığı, yaşamın monotonlaştığı ve hayatının da bir anlamda anlamsızlaştığı söylenir. Bu bilgiden haberdar olan emekliler, mutlaka daha önce emekli olanlardan önemli bilgiler ve tavsiyeler almışlardır.

Çünkü yaşanmışlıklardan ders almış insanların tecrübe, görüş ve öngörüleri değerlidir. Bir şeylerle uğraşmanın, evde durmamanın ve hayatın içinde olmanın gerekliliği sanırım ortak tavsiyeleriydi.

Kurallarla belirlenmiş disiplinli bir iş ortamından, kısmen kurallı, hatta kuralsız bir hayatın içine girince alışmanın zor olduğu aşikâr. Oysa yaşamı kolaylaştıran kuralların olması ve bunlara uyulması gereklidir. Ancak ülkemiz bu konuda gelişmiş ülkelerin çok gerisindedir.

Bir gezgin, Avrupa şehrindeki bir programında, “Şimdi medeniyet sınavı yapacağım” diyerek yaya geçidine doğru hareketlendiğinde trafik aniden durur. “Sınavı geçtiler, İstanbul’da olsam ezilmiştim” diyerek özeleştirisini de yapar.

Bizde de yaya kaldırımında araçların durması pratiğinde son yıllarda gelişme olduğunu görsek de henüz yeterli seviyeye ulaşmamış olması düşündürücüdür.

Kuralların olduğu ve uygulandığı toplumlarda insanlar birbirlerinin haklarına daha fazla saygı gösterir. Kurallara uyanlar ise uymayanlar yüzünden çoğu zaman mağduriyet yaşarlar.

Sosyal hayatta ilişkiler, çoğu zaman yazılı olmayan kurallarla da belirlenir. Görgü, bu kuralları aile ve toplum içinde öğrenmek ve alışkanlık hâline getirmektir. Nezaket ve zarafet ise insan ilişkilerinde saygıyı, hoşgörüyü ve inceliği yaşatmaktır.

Terbiyeli, nazik, kibar ve zarif olmak zor........

© Karadeniz'de sonnokta