Türkiye’de futbol altyapılarında en büyük sorun çoğu zaman “imkânsızlık” olarak anlatılır. Oysa gerçek çok daha net: Sorun, kaynak eksikliğinden çok, mevcut kaynakların nasıl kullanıldığında yatıyor.

Bugün birçok kulüp için altyapı, bir yatırım alanı değil, azaltılması gereken bir gider kalemi olarak görülüyor. Bu bakış açısı, daha en baştan kaybettiğimizin göstergesi.

ALTYAPIYA BAKIŞ: DEĞER Mİ, YÜK MÜ?

Kulüp yönetimlerinin önemli bir kısmı altyapıyı bir zorunluluk olarak görüyor.

Antrenör maaşları gecikiyor ya da ödenmiyor.

Emek, karşılığını bulmuyor.

Süreklilik sağlanamıyor.

Bununla birlikte sahada konuşulmayan ama herkesin bildiği başka bir gerçek daha var:

Bazı yapılarda, kulübe maddi destek sağlayan kişilerin çocuklarının daha fazla ön plana çıkarılması, sporun doğasına ve adalet duygusuna ciddi zarar veriyor.

Gerçek yeteneğin geri planda kalmasına, takım içi dengenin bozulmasına ve antrenör otoritesinin........

© İz Gazete