Eskiden Kredi kartımız yoktu, o yüzden bakkala falan borç yazdırılırdı. Bakkallar süpermarket olmadığı için, eve haciz gelmezdi. Velî çocuğunu okula yazdırırken, eti senin kemiği benim derdi. Öğretmen herkes tarafından saygı görürdü. Şimdi geldiğimiz noktada öğrencilerin anne veya babaları okulu basıp öğretmeni hakaret edip dayak atmaları, öğrencinin okulda öğretmeni öldürmesi sürecini yaşıyoruz.

Eskiden öğrencilerin gizliden sigara içmek büyük bir cesaretti, hele hele okul önlerinde uyuşturucu satışı yapılacağı kimsenin aklına ve hayaline gelmezdi. İnsanlar komşu çocuklarını veya tanıdığı arkadaşlarının çocuklarını öper başını sıvazlardı, hiç kimse bu adam çocuğu taciz mi veya istismar mı edecek diye birbirilerini kollamazlardı. İnanan, inanmayan herkes çocuklara melek gözüyle bakardı. Mahallenin imamından dayak yemek işin şanındandı ama taciz edilmek akla bile gelmezdi.

Çocuk babasına gidip Hüsnü bey amca beni dövdü dedin mi "vay piç kurusu, ne yaptın da kızdırdın hacı abiyi?" diye bi tokat da ondan yerdin ama "sana başka bir şey yaptı mı?" diye sormazdı. Sokaklar böyle boş ve ruhsuz değildi, herkes sokaklardaydı aksine kimse eve girmezdi, büyükler çay, kek, börek sohbete dalarken, çocuklar sokaklarda tipi tip, gazoz kapağı, misket, yakar top, çelik çomak, uzun eşşek, saklambaç oynar, gençler mahalle........

© İstiklal