İhsan Fetahiyan’ın asıldığı gece

Sine’den geldim, yeşil yapraklar üzerinden bir yurda çekildim

Bir körüm ben, gözlerimi gök bağladı, bana ne annemin mendillerinden

Gözlerim günahkardır, kara ateşler yanar, dallarımı günahkar elmalar kapladı

Buz gibi soğuk akıyor terim,

düşlerim, gözlerimi açtığım zaman bir mezar yeri

Yerimi biliyorum, bir süsüm alnınızda, sallandıkça başınızı yarıyorum

Kırk yaşındayım, zamanın bana verdiği bütün damarları kestim

Ayak seslerim ruhumun nereye gideceğine karar veriyor

Bir sirk kurmuşsunuz, ben de hokkabazınızım,

Biliyorum yüzünüzde bir gözyaşı kadar yerim yok

Bütün ailem kanserden öldü, bana gülüyorsunuz,

gülümseyişiniz bir mumya taslağı

Beni gördüğünüz zaman kusuyor musun yoksa dua mı ediyorsunuz, bilmiyorum

Gözleriniz bir kuyu, kırk çıkrıkla inemiyorum, ruhunuz suçlarımın elebaşısı

Ben ölüme saplandıkça, sizde bir iştah kabarıyor,

her zaman Tanrı ile komşu sizsiniz

Çocuklarım beyaz saçlı doğuyor korkunuzdan,

Ben yalnızlığınıza göz kulak oluyorum

Her şeyimi alıyorsunuz, ölümüm bile sizin emrinizle

Size yaz, çelik miğferlerle geliyor, cennetin kapısında hep sizin adınız.

Camileriniz korkutuyor beni, kimse yok içlerinde, duvarlarınız korkutuyor

İsa çarmıha gerilmeseydi, İncil’e gerek kalmazdı diyen bir haham oluyorum o zaman

Salgı bezlerimde bir acı su, kutsal kumlardan dünya için ant içiyorum, gelmiyor

Gelmiyor ve........

© İlke TV