Samsun’da yıllardır tekrar edilen bir cümle var:
“Bu şehrin sahibi yok.”

Yanlış.
Bu şehrin sahibi var ama hatırlamıyor.

Dün bu köşede yayımlanan “Samsun’un Kanadı Kırık” başlıklı yazıda da tam olarak bunu söylemiştim. Samsun’da halkın büyük bir bölümü, şehrin sahibinin aslında kendisi olduğu gerçeğini unutmuş durumda. Kolay olanı seçiyor; faturayı siyaset kurumuna kesiyor, sonra da kenara çekilip izliyor.

Nazım Hikmet’in “Akrep Gibisin Kardeşim” şiirindeki o acı dizeler geliyor akla:
“Demeye dilim varmıyor ama kabahatin çoğu senin canım kardeşim.”

Evet, kabahatin çoğu bizim.

Çünkü siyasetçi gökten inmiyor.
Bizden çıkıyor.
Bizim içimizden seçiliyor.
Ve sonra hiçbir şey sormadan, hiçbir hesap talep etmeden yıllarca yeniden seçiliyor.

Malum, bilgi çağındayız.
Yapay zekâ var, her şeyi biliyor, her şeyi analiz ediyor deniyor.

Ben de merak ettim, dünkü yazımı yapay zekâya yorumlattım.
Beni haklı buldu ama tokadı da yapıştırdı:
“Peki senin çözüm önerin........

© Hedef Halk