Halk Şairi Mesut Altunkaynak ile Sitem’den Asude’ye
Vefa Söyleşileri, Türk Dili ve Edebiyatına, Türk şiirine ve şairlerine emek veren isimleri tanıtmak, edebiyatımızın kültürel birikimine katkıda bulunan sanatçıların yaşam öykülerini, eserlerini ve düşünce dünyalarını okuyucularla buluşturmak amacıyla hazırladığım bir yazı dizisidir. Bu çalışma ile geçmişten günümüze şiir geleneğimizi yaşatan, sözüyle ve kalemiyle kültürümüze değer katan isimlerin emeklerini görünür kılmayı; edebiyat dünyamızda hak ettikleri yeri almalarına katkı sunmayı ve gelecek kuşaklarla aralarında kalıcı bir bağ kurmayı hedefliyorum. Çünkü vefa, yalnızca geçmişi anmak değil, kültürümüze değer katan insanları tanımak, anlamak ve emeklerini yaşatmaktır.
Edebiyat, insanın kendisini ve yaşadığı toplumu anlamlandırma çabasıdır. Şiir ise kimi zaman bireysel duyguların sesi, kimi zaman toplumsal hafızanın taşıyıcısı olarak kuşaklar arasında köprü kurar. Halk şairleri, köklü sözlü edebiyat geleneğini yaşatırken kalem şairleri de duygu, düşünce ve gözlemlerini dizelere aktararak edebiyatımıza yeni anlamlar kazandırır. Her şair, kendi dünyasından süzdüğü sözcüklerle kültürel mirasımıza özgün bir iz bırakır. Vefa Söyleşileri aracılığıyla şairlerin şiir anlayışlarını, eserlerinin ardındaki yaşanmışlıkları ve sanat yolculuklarını kendi anlatımlarıyla okuyuculara ulaştırmayı önemsiyorum.
Sayın Mesut Altunkaynak, Vefa Söyleşileri’ne hoş geldiniz. Merhaba, nasılsınız? Şiire gönül verdiğiniz yılları, halk şairliği anlayışınızı ve eserlerinize yön veren duygu ve düşünceleri konuşacağımız bu söyleşiye katıldığınız için teşekkür ederim. Sizi daha yakından tanımak, şiir yolculuğunuzun dönüm noktalarını ve edebiyata bakışınızı kendi sözlerinizden öğrenmek üzere ilk sorumla başlamak istiyorum. Söz sizde. Sizi tanımayanlar için kendinizi tanıtır mısınız? Mesut Altunkaynak kimdir?
21 Ağustos 1984 yılında Erzurum’un Oltu ilçesine bağlı Derebaşı Mahallesinde dünyaya geldim. İlkokulu Derebaşı İlkokulu’nda, Ortaokulu Oltu İmam Hatip Lisesin’de, Liseyi ise Oltu Anadolu Lisesi’nde okudum. Halihazırda memleketimde tarım ve hayvancılık işiyle uğraşmaktayım. Evli ve üç kız ve bir erkek evlât olmak üzere dört çocuk babasıyım.
Şiire nasıl başladınız? Şairlik yolculuğunuzda sizi en çok etkileyen dönüm noktası neydi?
Aslında şiirlerin içine doğdum diyebilirim. Ortaokul ve Liseyi evimiz köyde olduğundan Oltu’da halamın evinde kalarak okudum. Halamın eşi yani eniştem (Allah her ikisine de rahmet eylesin) çok koyu bir ülkücüydü. O zaman uzun yıllar Ozan Arif, Osman Öztunç, Sefai gibi şairleri dinler Ülkü Ocakları’nın gecelerinde sahneye çıkardım. Şiirle tanışmam böyle oldu. Daha sonraları yani yaşım on yedi olduğunda kendi şiirlerimi amatörce yazmaya başladım.
Bunu NAR-I AŞK şiirimde şöyle anlatmıştım.
Yaşım on yediydi bir yaz sabahı,
Aşk oku yokladı bende ervahı,
O gün bu gün dilim çeker eyvahı,
Gönül bitmek bilmez eleme düştü.
Sevdam şiir oldu kaleme düştü.
Erzurum Oltu’nun kültürel dokusu ve halk şiiri geleneği, edebî kimliğinizi nasıl şekillendirdi?
Erzurum Oltu’lu oluşum elbette ki şiirde mesafe kat etmemde çok etkili oldu. Gerek sosyal gerek kültürel değerlerimizin şiire ve edebiyata bağlı oluşu ve Erzurumumuzun ozanlar ve şairler yatağı olması bizi bir nevi küçük yaştan bu yola hazırladı.
Şiirlerinizi okuyan veya dinleyen biri, şairin siz olduğunuzu anlayabilir mi? Sizi tanımlayan şiirsel imzanız ve temel duygunuz nedir?
Şiirlerimi okuyan kişiler benim kalemimin rengini tanırlar zaten. Çok okuyanlar bunu bilirler. Ama onun haricinde bütün şiirlerimin son dörtlüklerinde “Mesut’um” mahlasını kullandım. Buradan da anlaşılabilir.
Hece ölçüsü ve halk şiiri geleneği sizin için ne ifade ediyor? Şiirde biçim ile duygu arasındaki dengeyi nasıl kuruyorsunuz?
Türk Şiiri zaten halkın duygularını belli bir kalıba koyarak, onu süsleyerek oluşturulmuş belirlenen teknik ve ölçü üzerinden yazılarak edebi bir sanat dalı olmuştur. Buna da hece şiiri deniyor. Hece şiirinde şair hem duyguyu akıcılığıyla, hem ölçüyü ve kuralları bir........
