Aşkı vazgeçilmez kılan da bu değil midir? Onunla yatmak, onunla kalkmak, uykunda bile onu düşünmektir aşk. Bazen de her yeri terk etmektir, ancak gittiğin yerde bile onu bulmak istemektir. Aşktan kaçılmaz ki, günlünde taşıdığı şeyden nasıl kaçar insan? Sevmek dokunmaktır, hissetmektir aşk, öpmek, koklamaktır. Lakin onu gönlüne koyandır ki, sınıyor sizi. Mesafelerle, kişilerle, bir sınav veriyor ki bildiği vardır evvela. O vakittir katlanacaksınız. O aşkı, öksüz kalmış bir yavru gibi sarıp sarmalayacaksınız. Çünkü ayrılıklarda sevdaya dahildir. Sevdiğin yanında yok iken bile sevgisini hissetmektir. İçimize ektiğinde Rabbim bu sevgiyi, onu sulamak, büyütmek, yeşertmektir aşk. Seçebileceğimiz bir şey değil ki bu aşk. Aşk, ah o aşk yok mu, aşk…

İnsan bilmediği şeyle nasıl savaşabilir ki, öğrenmeye çalışırken de içine........

© Haberton