İnsan neyden mi yorulur? En çok da anlaşılmamaktan yorulurmuş. Kalbi yorulurmuş, mesela sessiz çığlıklara sağır kulaklar arasında kalbi tükenirmiş insanın. Mesela aklının yetim kaldığı yerde tamamlanamamak çok yorarmış insanı. Hiç insan hapishanesinde kaldınız mı? Derdinizi söyleyemediğiniz, söyleseniz de sığ beyinlerde kaybolduğunuz oldu mu mesela? En zoru da orada mahsur kalmaktır ya…

Kendi yolunuzda giderken dikenlere rastlamışımsınızdır mutlaka. Siz dikenleri gördünüz, yalınayak gelsin insanlar size aynı yoldan, işte kanamak kanatmak nedir o zaman öğrenir. Siz çiçekler ektiniz halbuki kaldırım kenarlarına, yolda ezilmesinler ama geçenleri de renklendirsinler diye. Dikenler yoruyor işte insanı. Üstelik de çiçekleriniz de ezilmiş oluyor… Ne dikildiği yere ne dikene iyi geldi…

Siz........

© Haberton