Gerçekten yaşadığımız şey mi yoruyor bizi, yoksa yaşadığımıza verdiğimiz anlam mı?
Günlük hayat çoğu zaman küçük anlardan oluşur. Söylenen bir cümle, beklenen ama gelmeyen bir dönüş, fark edildiğini hissettiren ya da hissettirmeyen bir davranış… O an geçer, hayat devam eder. Fakat içeride bir şey olur. İnsan, çoğu zaman o küçük iç hareketi fark etmeden taşımaya devam eder.
Duygu tam da burada ortaya çıkar.
Ama duygu, tek başına doğmaz. İnsanın mizacı, hayata bakış biçimi, daha önce öğrendiği anlam kalıpları ve yaşanmışlıklarıyla birlikte şekillenir. Aynı olayın birinin içinde hızla yerini bulup sakinleşmesi, diğerinin içinde tekrar tekrar dolaşması bundandır. Herkesin iç ölçüsü farklıdır.
Yaşamda çoğu insan, tepkisini düzeltmeye çalışır. Daha sakin olayım, daha güçlü durayım, daha az etkileneyim ister. Oysa tepki, sürecin son halkasıdır. Asıl belirleyici olan, o tepkiye gelene kadar içeride nasıl bir........

© Haberton