Chevron şirketinin Suriye açıklarında hidrokarbon araması yapması bölgedeki dengeleri kökten sarsıyor. Katarlı ortaklarla imzalanan mutabakat zaptı Şam yönetiminin ekonomik bağımsızlığını tartışmaya açtı. Ticari anlaşmaların mülkiyet devri sayılmayacağı iddia edilse bile küresel sermayenin girdiği topraklarda siyasi irade zayıflar. Acaba enerji kaynakları halkın refahı yerine neden yabancıların kasasına akıyor?

Suriye topraklarındaki offshore rezervlerin işletilmesi meselesi sadece ekonomik hamle değildir. Amerikan merkezli şirketlerin varlığı bölgedeki askeri stratejileri doğrudan etkileyerek yeni bağımlılık ilişkileri üretir. Türkiye benzer anlaşmaları Somali veya Libya ile yaparken egemenlik haklarını korumaya çalışsa da Suriye’deki durum çok daha karmaşık görünüyor. Küresel güçlerin enerji iştahı sınır komşumuzun geleceğini ipotek altına alırken sessiz kalmak mümkün mü?

Emeviye Camii hayalleriyle başlayan süreç bugün sınırımızda İsrail destekli yapılarla yüzleşme noktasına evrildi. Yıllarca bölgenin güvenliğini sağlayan askeri güçlerimizin ekonomik karşılığını alamaması stratejik hatadır. HTŞ gibi radikal grupların başarısından medet umanlar enerji kaynaklarının küresel aktörlere aktarılmasını izah edemiyor. Kendi ayağımıza sıkma endişesi toplumda derin kutuplaşmalar yaratarak milli birliği zayıflatıyor.

Tarihsel perspektifle bakıldığında jandarmalığını yaptığımız topraklardan halkımızın fayda sağlamadığı gerçeği........

© Habererk