"Çok işkence gördüm, çok çektirdiler, hiçbirine yanmam da, Atatürk rozeti vardı yakamda, onu aldılar elimden, ona yanarım". Ebülfez Elçibey

Saki, getür, getür yine dünki şarabumı

Söylet dile getür yine çeng ü rebabumı

Ben var iken gerek bana, bu zevk ü bu safa

Bir gün gele kim görmeye kimse türabumı (II. Murad)

Nice kâfir kal'asın almak nasîb itdi

Hudâ Adli dilber gönlini almak kime makdûr olur (Sultan II. Bayezid)

Halk içinde muteber bir nesne yok devlet gibi

Olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi (Kanuni Sultan Süleyman)

Leylî zülfün sihr-i gamzen akl-u cânum aldılar

Eyleyüp Mecnûn beni sahrâ-yı 'aşka saldılar

Göreli hüsn ile sen Yûsuf-cemâli gözlerüm

Akl-u dil çâh-ı zenehdâna düşüben kaldılar (II.Selim)

Yukarıda bazı şiirlerin bölümlerini okudunuz. Bir çoğunuz bu mısraları hemen tanıdı bir çoğunuz ise bir yerlerde duymuş/okumuştum dediniz.

Şiir ve şair, çoğu zaman zevk-ü sefayı çağrıştırır.

Şiir, duygudur, aşktır, şaraptır, ızdıraptır, hasrettir.

Şair sadece gönle hükmeder derler. O, dem mekânlarının adamıdır. Şairin ciddi konularla işi olmaz.

Şairlerin aklı Leyla'dadır.

Çöllerde Leyla'sını arayan bir mecnundur, şair.

Şiiri sadece şairler yazabilir derler.

Şiirin, şairin DEVLETİN gri alanlarında yeri yoktur.

Şiir zafiyet, şair zaafı olandır.

Erkek adam işi değildir şairlik.

İnce ruhlu olmayı, hassas olmayı gerektirir.

Peki,  Avnî, Muhibbî, Farisî, Selimî, Muradî, Adlî kimdir?

Kılıç savuran, yay gerip ok atanlar kimdir?

Namık Kemal'ler Şinasi'ler, Tevfik Fikret'ler, Mehmet Akif Ersoy'lar ciddi insanlar değiller miydi?

"Vatanın bağrına düşman dayamış hançerini...

Yok mudur kurtaracak bahtı kara maderini?" ( Namık Kemal) diyen

"Vatanın bağrına düşman dayasın hançerini...

Bulunur kurtaracak bahtı kara maderini." (Gazi Mustafa Kemal Atatürk) şeklinde ona cevap verenler Devlet adamı değil miydi?

Vurgunluğum-azatlığa ve adalete!

İtaatim-öğretmenlerime!

Nefretim-yalancılara ve yüzsüzlere!

Borcum-dostlarıma ve meslektaşlarıma!

diyen bir büyük ŞAİRİ (!) ve bu ŞAİRİN eserlerinden bazı bölümler paylaşacağım.

Şairin yaptıkları uyak kurallarına uymasa da sizler üzerinde bir miktar da olsa etki bırakacağını düşünüyorum.

Şairin iktidarı devrinde yaptıklarından bazıları;

1.     Kanun Tarihi:27.05.1992/Kanun Numarası:138, "Askeri Üsler Hakkında Kanun" adlı eserini, Atatürk'ün özgürlük ve bağımsızlık benim karakterimdir. Ben milletimin en büyük ve ecdadımın en değerli mirası olan bağımsızlık aşkı ile dolu bir adamım. Çocukluğumdan bugüne kadar ailevî, hususî ve resmî hayatımın her safhasını yakından bilenler bu aşkım malumdur.......düşüncesiyle yapar.

2.     Kanun Tarihi:27.05.1992/Kanun Numarası: 142, "Azerbaycan Cumhuriyetinin Devlet Marşı" kanunu adlı eserini, Azerbaycan Cumhuriyeti, 28 Mayıs 1918'den 28 Nisan 1920'e dek mevcut olmuş Azerbaycan Cumhuriyetinin mirasçısıdır anlayışla, Mehmed Emin Resulzade zamanında kabul edilmiş prensipleri yeniden hayata geçirmek için yapmıştır.

3.     Kanun Tarihi:07.08.1992/Kanun Numarası: 261, "Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Milli Bankası Hakkında Kanun" adlı eseriyle Milli bir banka tesis etmiştir.

4.     Kanun Tarihi:25.08.1992/Kanun Numarası: 284, "Engellilerin Sosyal Güvenliği Kanunu" adlı eseriyle, bir ülkede hiçbir vatandaş arasında engeller olmayacağını göstermiştir.

5.     Kanun Tarihi:29.09.1992/Kanun Numarası: 311, "Kaçkınların ve Mecburi Göçmenlerin Statüsü Kanunu" adlı eseriyle, Karabağ'ın Ermenilerce işgali sonrasında kaçgın göçkün olanların haklarını devlet güvencesi altına........

© Habererk