Kırk gün süren ağır bombardımandan sonra ateşkes imzalandığında genel kanaat, savaşın tekrar başlamayacağıydı. ABD seçimler nedeniyle barış anlaşması imzalama eğilimindeydi. Neticede rejimin devrilmeyeceği anlaşılmıştı. İran, savaştan çok hasar alarak ama güçlenerek çıkmıştı. Savaş başlamadan önce dayatılandan çok daha iyi bir anlaşma imzalaması mümkündü. Ama Tahran kabulü mümkün olmayan şartlar ileriye sürünce bu olmadı. İran Hürmüz’ü kapatınca petrol fiyatları istenen seviyeye düşmedi. Taraflar zaman zaman Hürmüz nedeniyle çatıştı. Her çatışmada petrol ve gaz fiyatları yükseldi. Hürmüz’ün üzerine Husiler Babülmendeb’i de kapatınca yükselen fiyatlara, petrol ve gaz kıtlığı, yani arzın talebi karşılayamaması eklendi. Körfez devletleri iflasın eşiğindeler. İran giderek ağırlaştırılan yaptırımlar nedeniyle sıkıntıda.  Baskılara rağmen İran halkı sokaklarda. Özellikle azınlıkların yaşadığı eyaletlerde gösteriler her geçen gün artıyor, kalabalıklaşıyor ve önlenemiyor. Anketler cumhuriyetçilerin seçimi kaybedeceklerini hatta fark yiyeceklerini söylüyor. Öyle ki Trump seçimi kazanırsa her vatandaşa beş bin dolar vereceğini vaat etti. Bir başka deyişle Trump’ın seçimlerden sonra kaybedecek bir şeyi kalmayacak. ‘’Anlaşma imzalama’’ motivasyonunu kaybedecek ve rejim devrilene kadar sürdüreceği büyük saldırıyı başlatacak. Nitekim ABD, BM Zirvesi sırasında İran’ın sunduğu 7 maddelik teklifi anında reddetti. Akabinde Tahran’a nükleer silah üretmemesini de içeren alternatif bir anlaşma gönderdi. Bu anlaşmanın İran için savaştan önceki son çıkış olduğunu söyleyebiliriz. Tahran anlaşmayı imzalarsa, her şey -şimdilik- yoluna girer. İran ve Körfez ülkeleri ekonomik olarak toparlanmaya başlarlar. Petrol ve gaz fiyatları düşünce dünya rahatlar. Trump seçimlere yakıt fiyatları düşmüş olarak girer ve daha az fark yer. Tahran daha fazlasını elde etmekte ısrarlı olursa, İran’la sınırlı kalmayarak Yemen,........

© Habererk