Sınıfta herkes yavaş yavaş ilerliyordu.

Kimi bir soruyu daha hızlı çözüyor, kimi denemelerde netlerini artırıyordu.

 Ama Ali hep aynı yerdeydi. Çünkü ders çalışmayı planlamıyor, "Bugün de olmasa yarın çalışırım." diyerek zamanı erteliyordu. Kitabını açıyor, birkaç sayfa çeviriyor, sonra dikkati dağılıyordu.

Günler geçiyor ama sonuç değişmiyordu.

Bir gün öğretmeni ona küçük bir fidan gösterdi ve şöyle dedi:

"Bu fidana bir gün........

© Günışığı Gazetesi