Neredeyse her anı gelecek kaygısıyla örülmüş bir uzun yol gibi.

“İleride şunu yapacağım.”

“Bir gün böyle olacak.”

“Şu hayalim gerçekleşince rahatlayacağım…”

Şu an yaşadığımız hayat, bir zamanlar kurduğumuz hayallerin geleceğiydi.

Belki yıllar önce “Bir evim olsun”, “Çocuklarım büyüsün”, “Şöyle bir hayatım olsun” diye düşledik.

Şimdi tam da o düşlerin içindeyiz. Ama biz, gözümüzü yine yarına diktiğimiz için bugünü ıskalıyoruz. Anın tadını çıkaramadan, elimizdekini görmeden, hep eksik olanı düşünüyoruz.

Çocuklarımız için kurduğumuz hayalleri bir düşünelim. Hangileri gerçekleşti? Hangileri gerçekleşmedi?

 Gerçekleşmeyenleri zamanla unutuyoruz. Gerçekleşenleri ise hemen yeniden şekillendiriyoruz. “Tamam bu oldu ama şimdi sırada şu var. ” diyoruz.

Kendi hayatımızda da aynı döngü var.

Olmayanlar için yıkılmıyoruz........

© Günışığı Gazetesi