Çocuğunuzun başarısını yalnızca zekâsıyla, çalışkanlığıyla ya da aldığı notlarla açıklamak büyük bir yanılgıdır. Çünkü çocuk, önce ailesinin ona nasıl baktığını öğrenir; sonra kendisine bakmayı öğrenir.

Sürekli eleştirilen, aşağılanan, kardeşiyle veya arkadaşlarıyla kıyaslanan, yaptığı hiçbir şey yeterli görülmeyen bir çocuk zamanla yalnızca derslerden değil, kendisinden de şüphe etmeye başlayabilir.

“Sen zaten yapamazsın.”

“Bak, arkadaşın senden daha başarılı.”

“Bu kadar basit bir şeyi bile beceremedin.”

Bu cümleler yetişkin için bir anlık öfkenin ürünü olabilir. Fakat çocuk için zamanla iç ses hâline gelebilir.

Ki çocukları hayattan dahi koparan hikayeleri de duymuşsunuzdur.

Bilimsel araştırmalar, çocukların gelişiminde sıcak, duyarlı ve destekleyici ilişkilerin önemli olduğunu gösteriyor. Amerikan Psikoloji Birliği, sıcak ve iletişime açık ebeveyn-çocuk ilişkilerinin daha yüksek özsaygı ve daha iyi okul performansıyla ilişkili olduğunu belirtiyor.

Harvard Üniversitesi'nin çocuk gelişimi araştırmaları da duyarlı ve karşılıklı ilişkilerin çocukların beyin gelişimini desteklediğini; güven veren yetişkin ilişkilerinin stresle baş etme, ve dayanıklılık açısından koruyucu olduğunu vurguluyor.

Burada önemli bir ayrıntı var:

Sevgi, çocuğun her davranışını onaylamak değildir.

Başarılı çocuk yetiştirmek, “Ne yaparsan yap, sorun değil.” demek değildir. Asıl mesele çocuğa şu mesajı........

© Günışığı Gazetesi