Rakamlarla 6 Şubat: Kim Neye Ulaşamadı?

Depremler yalnızca zayıf binaları yıkmıyor. Halkın hayatta kalmasını sağlayacağı sanılan tüm zayıf sistemleri de çökertiyor. Deprem riski yüksek yerlerde, gıda tedarik zinciri ulusal güvenliğin bir parçası. Gıda güvencesi dört temel üzerinde duruyor: Gıdanın bulunması, erişilmesi, kullanılması ve sürekli olması. Afet anında bu dört ayak birden kırıldığında, önce açlık krizi başlıyor. Ardından uzun vadeli beslenme yetersizlikleri ve toplumsal huzursuzluklar geliyor.

Üç yıl önce 6 Şubat’ta yaşadığımız depremler, Türkiye’nin gıda sistemindeki gedikleri acı biçimde gözler önüne serdi. 14-16 milyon yurttaşımızı etkileyen, 50 binden fazla yurttaşımızı kaybettiğimiz bu felaket, her şeyin Ankara’dan yönetildiği gıda sisteminin kriz anında iflas ettiğini kanıtladı.

Deprem bölgesindeki hamile kadınlarımızın yüzde 71,4’ü şiddetli gıda güvensizliği yaşadı.

Depremzedelerin tamamı hiçbir zaman yumurta bulamadı. Yüzde 97,8’i meyveye, yüzde 93,33’ü sebzeye ulaşamadı. AFAD’ın 27 Bölgesel Afet Lojistik Deposu ve 54 Lojistik Destek Deposu vardı.

Kahramanmaraş, Adıyaman, Diyarbakır, Kilis’tekiler zamanında açılamadı.

AFAD İçişleri Bakanlığı’na bağlandığında, yerel düzeyde hızlı karar alma gücü ortadan kalktı. Valiler ve kaymakamlar AFAD’ın otoritesini tanımadı. Bazı valiler, halkın kendi imkanlarıyla hazırladığı yardım tırlarına valilik forslarını........

© Gerçek Gündem