Zeytinliklerini, topraklarını, köylerini savunanların suçlu çıktığı günlerden geçiyoruz. Muğla’da zeytin ağaçlarının sökülmesine karşı çıkan insanların jandarma barikatlarıyla karşılaştığı, hatta hapse atıldığı zamanlar, bu zamanlar… Sadece o mu? Aynı günlerde, Giresun’da da önemli şeyler oluyor. Karadeniz’in büyük bir kısmına maden ruhsatı veriliyor. Henüz aktif olmayabilirler, kazılmıyor olabilirler ama bölge artık hukuken kazıya açık hale gelmiş durumda. Aslında Türkiye’nin bu iki farklı noktasında yaşananlar, “enerji için, kamu yararı için” denilen uygulamalara yakından bakmak için doğru bir zaman.

Türkiye’nin her yerinde verilen maden ruhsatlarının temel sebebi olarak enerji üretimi gösteriliyor. Fosil yakıtlardan elde edilecek enerji ile elektrik üretilecek, millet elektriksiz kalmayacak… O zaman da tarlasını, zeytinini, fındığını korumak isteyenlerin karşısına “Siz tarım önemli diyorsunuz ama enerji daha önemli” söylemi ile çıkılıyor. Peki bu argüman doğru mu? Tarım mı enerji mi diye bir tercih yapmak zorunda olabilir miyiz?

Gelin önce Akbelen’e bir göz atalım: Burada olan, mevcut bir linyit madeni sahasının genişletilmesi. (Demek ki “Türkiye’de çok küçük bir alanda madencilik yapılıyor” demek, maden arama ruhsatlı yerlerde zaman içinde madenlerin faaliyete geçmeyeceği veya maden alanlarının genişlemeyeceği anlamına gelmiyor.) Tarım arazilerinin acele kamulaştırılması, binlerce zeytin........

© Gazete Pencere