Fon skandalını seçim hesapları ile ilişkilendirenler haksız olmayabilirler, ancak asıl mesele AKP’nin veya lideri Erdoğan’ın sosyolojik çözülmeyi engellemesini sağlayacak toplumsal rıza rezervinin her geçen gün tükeniyor olmasıdır. Geçtiğimiz hafta Erdoğan’ın kazanma hünerinin orantısız güç kullanımına evrildiğini analiz etmiş, bunun bir demokrasi sınavı olduğunun altını çizmiştik. Şimdi fon skandalının kısa vadeli sonuçlarından ziyade AKP’nin (veya rejimin) toplum ile olan bağı üstündeki etkisini irdeleyelim.

AKP tüm siyasi koşullar ve fırsatlar yanında bir sosyolojiye yaslanarak yükseldi. Bu sosyoloji, toplum vasatını da içine alan çoğunluğu temsil ediyordu. Eski vesayet rejiminin toplumu kategorize eden bir politikası vardı. Bugünün aksine sayıca azınlıkta olan cumhuriyet elitleri toplumun kahir ekseriyeti üstünde siyasi ve psikolojik olarak tahakküm kurmuştu. Dünya görüşü, kentlilik düzeyi, yaşam biçimleri, eğitim ve kültürel durum gibi nedenler bu tahakkümün ve hatta aşağılamanın gerekçesiydi. Tabii çoğunluğu geri kalmışlıkla suçlayan cumhuriyet elitlerinin de muhafazakârlık bakımından onlardan aşağı kalır yanı olmadığını söylemeden geçmeyelim. Tayyip Erdoğan ve partisi bu hakir görülen kitleleri tarihte görülmemiş bir temsil yetkisi ile arkasına aldı.

1980’li yıllara kadar -sağ veya sol- iktidarın rengi ne olursa olsun vesayet rejiminin borusu ötüyordu ve “Cumhuriyet elitlerinin hassasiyetlerini” merkeze alan siyasi anlayış ülkeyi yönetiyordu. Tabii cumhuriyet tarihini darbeler tarihi olarak biçimlendiren ordu da bu........

© Gazete Pencere