Biliyorum, içimizdeki röntgenci tarafı dürtüyor ama boş verin başkalarının dört duvar ardındaki eylemlerini… Yatak odasını nasıl döşemiş, nerde buluşuyorlarmış, kaç kişilermiş… Bazılarının parayı bulunca şakulü kayıyor. Fuhuş mu? Dünyanın ilk metalaşma biçimlerinden biri değil mi zaten? Devlet kontrolünde olunca (vergiyi alınca yani) adı sanı var. Uyuşturucunun ana kaynağına ulaşılıyor mu, kullanımın yaygınlaşması engellenebiliyor mu ondan haber versinler. Gerisi kişilerin itibar kaybı için özel olarak programlanmış medya yemleridir. Yemeyin.

Bu hafta konu olarak seçilecek çok şeyler oldu (yine). Ancak bendeniz bugün kavramlar üzerinden ilerleyen bir yazı yazıyorum.

Bakınız: Yalan, basit bir söz sapması değil. İnsanın hakikatle kurduğu ilişkinin stratejik anını gösterir. Bireyde korkudan doğuyor, iktidarda ihtiyaçtan. Ama her iki durumda da aynı yerden konuşuyor: Gerçeğin taşınamayacak kadar ağır geldiği bir eşik var, işte oradan.

Eleştirel düşünme becerilerinin gelişmesine de yarayan felsefe eğitiminin “mış” gibi yapıldığı güzel ülkemizde yalan söyleme konusu sadece inançların işaretlediği anlamlarla anılamayacak büyüklükte bir önem arz........

© Gazete Pencere