Şanlıurfa’da geceleri ışığı sönmeyen evler var.

Ne misafir var içinde…

Ne de sabaha kadar süren bir muhabbet…

Ve o ekranın karşısında sessizce çöken hayatlar…

Son günlerde yaşananlara bakın:

Hâlâ birbirinden bağımsız olaylar mı sanıyorsunuz?

Hepsinin ucunda aynı görünmeyen ip var:

Bu öyle eski bildiğiniz kumar değil.

Masası yok, krupiyesi yok, kapısı yok.

Üstelik öyle bir tuzak ki…

İnsanı önce umutla yakalıyor, sonra borçla boğuyor, en sonunda da hayattan koparıyor.

Kredi kartları borçlu.

Evini satıyor, “son bir oyun”........

© Gazete İpekyol