Bugün bir an durup geçmişe baktığımda, gözümün önüne hemen 1980'lerin Samsun mahalleleri geliyor. Beton yığınlarının arasında sıkışıp kalan bugünün çocuklarına anlatsak masal gibi gelecek günlerdi onlar. Bizim mahallede herkes birbirini tanırdı. Kimin çocuğu hangi okulda okuyor, kimin evinde düğün var, kimin hastası var herkes bilirdi. Kapılar kilitlenmez, çocuklar akşam ezanına kadar sokaklarda oynardı. Anneler balkonlardan seslenir, bütün mahalle aynı anda eve dağılırdı. Yaz akşamları ayrı güzeldi. Samsun'un hafif esen meltemi mahalle aralarına dolarken komşular kapılarının önüne sandalye atardı. Çaylar demlenir, çekirdekler çıtlatılır, saatlerce sohbet edilirdi. Televizyon her evde yoktu. Olan evlerde ise mahalle toplanır, siyah beyaz ekranın karşısında diziler izlenirdi. Elektrikler kesildiğinde kimse şikâyet etmez, gaz lambalarının ışığında muhabbet koyulaşırdı.........

© Gazete Gerçek