Rehavet mi, fiziksel yorgunluk mu bilinmez; sahadaki görüntüye bakınca, üç gün önce Juventus'u sürklase eden takımdan eser yoktu... 

Peki ama bir takım, üç günde nasıl bu kadar zıt iki görüntü verebilirdi?

Eğer verebiliyorsa, mesele yorgunluk değil, zihinsel kırılmadır...

Bir takımın maç içerisinde; koşu mesafesi düşebilir, pas yüzdesi gerileyebilir..

Ama iştah kaybolursa, bütün planlar alt üst olur..

Dün Konya’da öyle bir Galatasaray vardı ki, özellikle ilk yarı 45 değil, 145 dakika oynansa, yine gol atamazdı...

Icardi çok az topla buluştu, buluştuğunda da kalabalık rakip savunma arasından istediği vuruşları yapamadı..

Ön alan baskısı, neredeyse hiç yoktu... 

Rakibi hataya zorlayan reflekste kaybolmuştu... 

Topa sahip olundu ama, oyuna hükmedilemedi...

Hasılı ilk yarı, Galatasaray açısından sezonun en silik 45 dakikalarından biriydi...

TEK BİR İSABETLİ ŞUTU YOKTU. 

Gol beklentisi ise, sadece: 0.31 idi…

Osimhen'in yokluğunda, rakip savunmanın arasına santrfor arkası oynayan isimlerin sokulacağı gedikler de açılmayınca, ortaya........

© Fotospor