Hamas’ın 7 Ekim 2023’teki ‘Aksa Tufanı’ saldırısından sonra İsrail’in Gazze’ye yönelik saldırı, katliam ve işgal süreci başladığında herhalde kimse bu sürecin Kürtlerin bölgesel pozisyonları bakımından bu denli önemli sonuçlara yol açacağını tahmin etmiyordu. Ancak İsrail’in Gazze’ye yönelik katliam ve işgaliyle başlayan saldırganlığını ‘direniş ekseni’ içindeki güçleri de hedef alarak bölgeye yayması, bölgedeki güç dengeleri üzerinde önemli kırılmalara yol açtı. Gazze ve Filistin davasını hedef alan bu saldırganlık, kısa sürede ABD emperyalizminin merkezinde yer aldığı bölgesel yeniden dizayn politikasının bir parçası haline geldi. Özellikle Suriye’deki Baas/Esad rejiminin düşmesi ve devamında ABD-İsrail’in İran’ı doğrudan hedef almasıyla bölgedeki hegemonya mücadelesinin yeni bir boyuta evrilmesi, tıpkı Filistin sorunu gibi yüz yıldır diğer bölgesel gelişmelerle iç içe geçmiş bulunan Kürt sorunu bakımından da önemli sonuçlar yarattı. 

ABD emperyalizminin ortaya çıkan yeni güç dengelerine bağlı olarak enerji kaynaklarının ve ticaret yolarının kontrolünü güvenceye almak üzere iş birlikçisi bölge gericiliklerinin merkezi otoritesini güçlendirmeye yönelik bir politika sürdürmesi, Kürtlerin ulusal demokratik kazanımlarını da tehdit ediyor. Bu emperyalist politika, başta Erdoğan rejimi olmak üzere bölgedeki iş birlikçi gericiliklerin emelleriyle de birleşerek, Kürdistan coğrafyasının farklı parçalarında elde edilmiş siyasi, askeri ve kültürel kazanımları, merkezi yönetimlere entegrasyon kıskacına alıp baskılıyor.

Şüphesiz her bir parçadaki ulusal mücadelenin gelişimi, kazanımları ve güncel pozisyonları farklılıklar/özgünlükler içeriyor. Ancak Ortadoğu’daki egemenlik/paylaşım mücadelesinin bugün aldığı seyir, dün birbirinden bağımsızmış gibi görünen süreçleri aynı politik eksen içinde birbirine bağlıyor ve bu süreçlerin aktörlerine de bu politik eksene uygun bir konumlanmayı dayatıyor.

Bu bağlamda Türkiye’de başlatılan süreç, Suriye’de SDG’nin (Suriye Demokratik Güçleri) entegrasyonu; Irak Kürdistan Bölgesi’nde KDP ve YNK’ye bağlı peşmergelerin birleştirilmesi; Şengal’de Şengal Direniş Birliklerinin (YBŞ) Irak merkezi yönetiminin güvenlik aygıtına bağlanması ve PJAK başta İranlı Kürt örgütleri üzerindeki tasfiye ve silahsızlandırma baskısına kadar birçok gelişmeden söz edilebilir. Bütün bu gelişmeler, Ortadoğu’daki yeni güç dengeleri içinde merkezi devlet otoritelerinin güçlendirilmesi amacıyla devlet dışı silahlı yapıların tasfiyesi ya da entegrasyonu ve bu temelde enerji ve ticaret yollarının kontrolü için ABD merkezli yeni güvenlik mimarisine bağlanıyor.

Bilindiği gibi Türkiye’deki iktidar bloku adına Bahçeli, Öcalan’a çağrı yapıp Kürt sorunundaki son süreci başlatırken bölgesel gelişmelere işaret etmiş ve Erdoğan da ‘İsrail tehdidi’nden söz etmişti. Saray rejiminin, bu süreci muhalefeti bölüp etkisizleştirerek ‘iç cephe’yi tahkim etmek için kullanma hesabı önemsiz değildi. Ancak bu sürecin başlatılmasında Türk........

© Evrensel