“Şiddetle savaşmak ancak dolaylı olarak, şiddet kullanmaya ihtiyaç duymayacak insanlar yetiştirmekle olur. Şiddetin hastalık belirtisi olduğunu söylemek, önemli ölçüde doğru olsa da kolay bir cevaptır. Şiddet eylemde sınır tanımamanın en çarpıcı görünümüdür. Korkunun, bencilliğin, gururun en direkt tepkisidir. Etik cehaletin belirtisi olarak da düşünülebilir. Şiddet ancak insanlarda görülür. Şiddet hayvansal yanımızla ilgilidir. Ama hayvanların yaptıkları şiddet değildir. Onlar belirli uyarıcılara cevap veriyorlar. Şiddet dediğimiz şey insanlara özgüdür.”

İoanni Kuçuradi, Ahlak, Etik ve Etikler

Çok öfkeliyiz. Bunca adaletsizlik, şiddet ve baskı karşısında öfkesini şiddete dönüştürmemeyi başaran insanlarız. Anayasal haklar ve insanlık onuru çerçevesinde bir savunma hattı örüyoruz. Haklı kere haklıyız.

Her şeyin sorumlusu bu sistem. Binlerce şema çiz, herkesi suçlaya suçlaya oklarla birbirine bağla, son ok yine rejimi gösterir.

Mesela: Veliler çocuklarının sorunlarını görmezden gelip öğretmene baskı yapıyor. 

Veli profilini kendi içinde ayıralım alt başlıklara:

Gücüne güvenen veli profilini sistem yarattı. Senede birkaç milyon ödenen okulun artık velisi değil müşterisi onlar. Parayla satın alınan bir seçkinliğin satın aldığı hizmet üzerinde tepinmesi, bu dönemin gerçekliği. Onlar yapar, kolluk ve yargı onların dağıttığını toparlar. Güç zehirlenmesi bu. Kim yarattı bu ani zenginleşmeyi? Paranın her kapıyı açabildiği, ilişkilerin her suçu örtebildiği düzeni kim kurdu?

Aşırı korumacı veli profili; geçmiş şahsi tecrübelerinden çocuğunu koruma isteğinin yarattığı körlükte o berbat tecrübeleri yaratan sorumlu: Sistem.

Çocuğa laf ettirmeme güdüsü altındaki velileri güçten zehirlenmiş olanların dışında kalanlar olarak düşünürsek belki de onlarca yıldır ezilmişliğin, azarlanmışlığın, tehdit edilmişliğin acısıyla veriliyordur bazı tepkiler. Her muktedir ezdiğinden, otoriteyle herkesin başı dertte olduğundan gücü yetebilen otoriteye başkaldırıdır. Doğru mu? Elbet değil. Kimden ötürü? Sistem.

Bütün mesleklerin itibarına kastedilmiş, cehalet övgüsü arşa yükselmiş, medeniyet bir uzak köy olmuş, uyarılan veli uyaranın uyarısına saygı duyamıyor. Kimse kimsenin formasyonuna saygı duymuyor. Kimse kimsenin bulunduğu pozisyona bilgi, birikim, yetenek, zeka, çalışkanlık gibi özelliklerle geldiğine artık inanmıyor. Liyakati yıktılar her yerde tepemize çöktü.

Apartman üniversiteleri eğitimin itibarını da götürdü. Senin çocuğun gerçekten yanlış mı yaptı yoksa başka bir çocuğun anası-babası güç kuvvetini senin üzerinde mi deniyor ne bileceksin? Gerçeklik bükülmüş, her şey satın alınabilirken kime güvenebileceksin?

Çocuğundan haberi olmayan veli: İki kişi günde 16 saat çalışıp yine de kirayı ancak denkleştirip faturayı ertelemek zorunda kaldığın bir yaşam şeklinde onca keder, elem, kaygı içinde kim ne sunabilir çocuğuna?........

© Evrensel