Edonork entzun du hamaika aldiz zaintzaileak ere zaintza behar duela eta horrelakoetan ia guztiok gaude ados baieztapen horrekin eta ados ez daudenak isildu egiten dira, ... marmola merezi duen esaldia entzuterakoan. Bai, zaintzaileak ere zaintza behar du.

Esaldi horren azpitik hedabideetan zabaltzen den irudia zaintzaile ez profesionalena izan ohi da, gurasoak gau eta egun zaintzen dituen emakumearena, seme edo alaba ezindua zaintzen duen pertsonarena. Nola ez hunkitu, nola ez etorri bat zaintzailearen zaintza beharrezkoarekin, batez ere zaintza hori musu-truk egiten denean, are gehiago musurik ere ez dagoenean edo egoera horietan hitzez agintzen den dirulaguntza atzeratzen denean, askotan zaindua hil ondoren heltzen denean.

Bestelako kontua da zaintza hori lanbide gisa egiten dutenen kasua. Bistan da gaur egun etxeetan soldata baten truke lan hori egiten duten pertsonak gehienez emakumeak eta etorkinak direla, nekez aurkituko duzula 'bertako' norbait lan hori egiteko prest. Agian gutxi ordaintzen den lana delako eta, gainera, askotan beltzean ordaintzen delako. Baina, era berean, lan nekeza delako, lan gogorra, beste irtenbide bat duenak egin nahi ez duen zerbait.

Zergatik ordaintzen da hain gaizki? Batzuetan beharrezko zaizkigun etorkin horiek ez dutelako beste irtenbiderik, ez daudelako protesta egiteko tenorean, bestetan pentsatzen dugulako beste aukerarik ez duena dela zaintzaile, ia edozein izan daitekeela zaintzaile beltzez ordaindutako lau sosen truke.

Agian arrozoi horiek eta beste hainbat daude zahar etxeetako zaintzaileen protesten eragin eskasaren atzean. Erakundeek badute entzungor egiteko aitzakia: kasu gehienetan enpresa pribatuak dira etxe horiek kudeatzen dituztenak eta korapiloa ez omen dagokio erakundeari. Esango dizute arazoa langile batzuen eta enpresaren arteko tirabira soila dela, haien artean konpondu beharreko zerbait. Hor konpon.

Ikusten ditugu kaleetan, hemen ere emakumeak gehiengo nabarmena, pankarta bat eutsiz, entzuten ditugu protesta egiten erakundeen aurrean, greba luzeak eginez, urteak joan eta urteak etorri. Eta bitartean lan baldintzak ez dira hobetzen ez prekaritatea konpontzen. Jasoko dute, seguruenik, zaintzen dituzten pertsonen ahaideen babesa, ez, ordea, erakundeena. Kudeaketa enpresa pribatu baten esku jartzen denean bukatzen omen delako erakundeen erantzukizuna.

Ez genituen zaintzen dutenak zaindu behar?

Límite de sesiones alcanzadas

El acceso al contenido Premium está abierto por cortesía del establecimiento donde te encuentras, pero ahora mismo hay demasiados usuarios conectados a las vez.

Por favor, inténtalo pasados unos minutos.

Al iniciar sesión desde un dispositivo distinto, por seguridad, se cerró la última sesión en este.

Para continuar disfrutando de su suscripción digital, inicie sesión en este dispositivo.

¿Tienes una suscripción? Inicia sesión

© El Diario Vasco