BELKİ BAŞKA GÖKLERİN

Ânın İlk Şarkısı

— Gool!

Büyük karakışından sonra karanın

Ben bir çağlayandan, çağlayanca

Dökülmek diye atlayıp indiydim dağdan

Bir ırmağa bindiydim, bir ırmaktı atım

Binbir kollu, oyunlu bir şarkıydı ırmak

Ben o ırmağa bindiğimde göklerden

Aldığım ışığın kör aşığı, sadığı

İndiğim yerlere, sarıldığım dostlara

Arkadaşlara ışık taşıyordum

Bir aşk arkadaş arkadaşa bir ışık götürür

Kaç kandil, kaç ocak söndürür ah bu ataşlar

Kimi de yandırır söndürür yandırır

Kanatlandırır kimi de güldürür tabii

Saf düşüncedir, şimdidir, ândır

Ânın şiiri, muhabbeti ânın, siz çıtayı

Ânlık muhabbetlerle daha da yukarı

Taşıyın, dalgalandırın kanatlı bilincin

Işıltılı, şarkılı kuşlarını, aynı frekansta —

Artık bu boyutta 30 yıldır şiir çırasında

35 yıldır Harun olma ataşında çıra gibi

Cayır cayır yanar söner yanar dönerli taklalarla

Kalbimin ak güvercini bu çerağda

Size müjdeler versin, müjdelerimi

İnsan olma yolunda, muradı Yaradanın

O saf bilincin muradı insanın, insanların

Binbir hikâyesi, kendiliği, ayrı efsaneleri

Yok daha neleri var herkesin, her şeyin

Şarkısı var Lokantacı Mustafa’nın, Berber........

© Ek Dergi