Λίγα μέτρα πριν από το σημείο απονομής στο Γουέμπλεϊ, ακριβώς πριν πάρει το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966 στα χέρια του από τη βασίλισσα της Αγγλίας, ο 26χρονος αρχηγός της Εθνικής Αγγλίας, Μπόμπι Μουρ κοντοστάθηκε… Σκούπισε τα χέρια του από τη λάσπη και τον ιδρώτα, αλλά πού; Στο βελούδινο τραπεζομάντιλο της εξέδρας των επισήμων! Φάνταζε απρέπεια κατά του γνωστού, αυστηρού πρωτοκόλλου συμπεριφοράς των Αγγλων… Κι όμως κανείς δεν είπε το παραμικρό ούτε την ώρα που πέρασε στα χέρια του το βαρύτιμο τρόπαιο, ούτε μελλοντικά… Ακόμη και όσοι θέλησαν -ακόμη και δίκην αστείου- να αφήσουν υπόνοια παράβασης της ενδεδειγμένης συμπεριφοράς, συνάντησαν την άρνηση-αποδοκιμασία των υπολοίπων… Κι αυτό επειδή ο αρχηγός της παγκόσμιας πρωταθλήτριας και ενταγμένος έναν χρόνο μετά (1967) στο «Τάγμα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας» ήταν εν ζωή και παραμένει μετά τον θάνατό του (24/3/1993) σεβαστό πρόσωπο κοινής αποδοχής στην αγγλική κοινωνία…

Ο Ρόμπερτ Φρέντρικ Τσέλσι Μουρ, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 12 Απριλίου του 1941 στο «μικρό βασίλειό» του όπως ονόμαζε ο ίδιος το ανατολικό Λονδίνο. Εκεί μεγάλωσε, εκεί είναι η έδρα της Γουέστ Χαμ, μιας ομάδας ταυτισμένης μαζί του. Το 2008, στην επέτειο των 15 χρόνων από τη φυγή του, θα απέσυρε τη φανέλα με το «6», που μπορεί πλέον να τη δει κανείς κρεμασμένη στον θόλο-οροφή του γηπέδου της. Κειμήλιο…

Επειδή ήταν η φανέλα του επί 16 χρόνια (1958-1974) παίκτη της και αρχηγού της Εθνικής Αγγλίας στην κατάκτηση του Μουντιάλ. «Ενας από τους δύο καλύτερους αμυντικούς που με αντιμετώπισαν», καθόρισε την παρουσία του ο Πελέ. Η γνωστή φωτογραφία τους, αγκαλιασμένοι οι μεγάλοι αντίπαλοι στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Μεξικού (1970), παραμένει ως σήμερα απεικόνιση-επιχείρημα της αδελφοσύνης μέσω του ποδοσφαίρου. Ο Μουρ, κεντρικός αμυντικός με σύνθετο ανασταλτικό-δημιουργικό ρόλο μπροστά από την εποχή του, ήταν προσωπικός αντίπαλος του Βραζιλιάνου «βασιλιά» στο παιχνίδι του Γ’ ομίλου της διοργάνωσης. Νίκη (1-0) των «καριόκας» με τη φημισμένη απόκρουση του Μπανκς, χαμηλά στη δεξιά γωνία, στην κεφαλιά του Πελέ, 7/6/70 στο «Χαλίσκο» της Γουαδαλαχάρα.

«Τελειομανή και φιλομαθή» τον χαρακτηρίζουν οι συμπατριώτες του. Από τότε (1950) που ξεχώρισε στο σχολικό πρωτάθλημα και τα λαγωνικά της Γουέστ Χαμ τον κάλεσαν να ενταχθεί στα φυτώριά της. Υπέγραψε συμβόλαιο το 1956 και στα 17 του έκανε την πρώτη εμφάνισή του στη νίκη (3-0) επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Από τότε η φανέλα με το «6» δεν άλλαξε κάτοχο! Κεντρικός αμυντικός, αλλά όχι στατικός. Στόπερ επειδή ήταν δυνατός, αλτικός. Λίμπερο επειδή ήταν ταχύς με την μπάλα στα πόδια και γρήγορος, ευέλικτος, αλλά και ικανός να προωθήσει το παιχνίδι με πάσες ακριβείας όταν κέρδιζε την μπάλα. Πλήρης αμυντικός!

Δεν τον κατέβαλαν οι δυσκολίες… Το 1964, μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου Αγγλίας (Γουέστ Χαμ-Πρέστον 3-2), έκανε εγχείρηση στα γεννητικά όργανα αλλά ανέκαμψε γρήγορα και έναν χρόνο μετά (1965) σήκωσε και πάλι στο Γουέμπλεϊ το Κύπελλο Κυπελλούχων, μια νίκη 2-0 των «σφυριών» απέναντι στη Μόναχο 1860. Εναν χρόνο αργότερα, στο γήπεδο-τέμενος (όπου στην κεντρική είσοδο υπάρχει πια το άγαλμά του) της αγγλικής πρωτεύουσας θα σήκωνε πρώτος το Μουντιάλ, το μοναδικό που έχει στην τροπαιοθήκη της η Αγγλία ώς σήμερα. Φόρεσε τη φανέλα με το εθνόσημο σε 108 παιχνίδια. Ο τερματοφύλακας Πίτερ Σίλτον (συνολικά 125 εμφανίσεις) κατέρριψε το ρεκόρ του το 1978. Ο Μουρ, όμως, παραμένει ο νεότερος αρχηγός της Εθνικής Αγγλίας: στις 29 Μαΐου του 1963 απέναντι στην Τσεχοσλοβακία, σε ηλικία 22 χρόνων. Η κατάκτηση του Παγκόσμιου Κυπέλλου με το γνωστό αμφισβητούμενο γκολ στον τελικό με τη Δυτική Γερμανία (4-2) ήταν και προσωπική νίκη για τον Μουρ! Οχι μόνο επειδή στο 18’ του τελικού εκείνος έδωσε την πάσα στον Χαρστ, για το 1-1, αλλά και γιατί δημιούργησε το τέταρτο γκολ με μπαλιά 45 μέτρων (!) και πάλι προς τον ίδιο σκόρερ και συμπαίκτη του στη Γουέστ Χαμ!

Στην αρχή εκείνου του χρόνου οι σχέσεις του με τον Ρον Γκρίνγουντ, προπονητή της Γουέστ Χαμ, ήταν τεταμένες. Το Μουντιάλ πλησίαζε και οι πληροφορίες για αποπομπή του από την ομάδα του πυροδότησαν τον προπονητή της Εθνικής, σερ Αλφ Ράμσεϊ. Ο εθνικός εκλέκτορας κάλεσε και τους δύο (Μουρ-Γκρίνγουντ) στο ξενοδοχείο της Εθνικής, η αντιπαράθεση εκτονώθηκε και ο Μουρ απερίσπαστος έπαιξε όπως ήξερε.

Το 1970, παραμονές της συμμετοχής των Αγγλων στην πλέον θεαματική διοργάνωση (Μουντιάλ Μεξικού), σε ταξίδι της Εθνικής Αγγλίας για παιχνίδια προετοιμασίας στη Νότια Αμερική, ο Μουρ βρέθηκε με χειροπέδες μετά από σύλληψη από Κολομβιανούς αστυνομικούς. Είχε κατηγορηθεί για κλοπή βραχιολιού από κοσμηματοπωλείο της πρωτεύουσας Μπογκοτά! Αρνήθηκε την πράξη, αφέθηκε ελεύθερος, ταξίδεψε στο Μεξικό για ένα άλλο φιλικό, μα και πάλι συνελήφθη στην Μπογκοτά κατά την επιστροφή της αγγλικής αποστολής... Αφέθηκε ξανά ελεύθερος και μετά την επιστροφή στην Αγγλία είχε πει ότι «άλλος παίκτης έκλεψε το κόσμημα», μα αρνήθηκε να τον κατονομάσει…

Επαιξε σε 1.111 (συμβολικός αριθμός κορυφαίου...) επίσημα παιχνίδια με συλλόγους και Εθνικές. Εκτός των 108 παιχνιδιών με την Ανδρών (δύο γκολ), αγωνίστηκε σε 544 παιχνίδια (24 γκολ) με τη Γουέστ Χαμ (1958-1974), ακολούθησαν οι Φούλαμ, Σιάτλ Σάουντερς, Χέρνιγκ Φέρμαντ (Δανία), Καρολάινα Λάιτνιν.

Προπονητής; Του άρεσε «η θεωρητική εκμάθηση περισσότερο από τη σκληρή προπόνηση» όπως έλεγε. Κάθισε για λίγο στους πάγκους των Οξφορντ, Ιστερν (Χονγκ Κονγκ), Σάουθεντ. Είχε φορέσει και τη φανέλα του Ολυμπιακού, τιμητικά ως αρχηγός του! Στο φιλικό παιχνίδι με την Κορίνθιανς στο «Καραϊσκάκη» (12/6/1972), 2-0 η νίκη των Βραζιλιάνων. Τον Απρίλιο του 1991 υποβλήθηκε σε εγχείρηση λόγω καρκίνου στο παχύ έντερο και έφυγε από τη ζωή στις 24 Φεβρουαρίου 1993. Η ατμόσφαιρα στο πρώτο εντός έδρας παιχνίδι της Γουέστ Χαμ μετά το τέλος του (6/3/1993) έχει μείνει χαραγμένη στη μνήμη: Κατάμεστο από θεατές και λουλούδια το γήπεδό της, το «Μπόιλ Γκράουντ». Ιαχές, συνθήματα τιμητικά αλλά και μελαγχολικά με το όνομά του, σε ένα ιδιότυπο μνημόσυνο…

© EFSYN