Koyunları bilirsiniz, bir tehlikeyle karşılaştıkları zaman birbirlerine yapışıp boyunlarını eğerler. Saldırganın aralarından kurbanını seçmek için saldırmasını korkak ve ürkek bir halde beklerler. Asla direnmeyi, birlikte hareket etmeyi düşünmezler. Bin tane bile olsalar saldırgan bir kurtla mücadele etmeye cesaret edemezler. Her biri kaderine rıza gösterip sıranın kendilerine gelmesini beklerler.

Oysa arılar öyle mi? Arılar, kovanlarına saldırmaya cesaret eden, onlara yaklaşmaya tevessül eden düşmana ve saldırgana, ne kadar güçlü olursa olsun hiç çekinmeden karşı koyarlar. Hep birlikte, bütün güçleriyle ballarına göz koyan düşmana saldırırlar. Büyük bir öfke ve cesaretle bu işi yaparlar. Hepsi de öldürülse, son bir arı kalsa bile geri adım atmaz, teslim olmazlar.

Bir zamanlar İslam ümmeti, Müslümanlar arılar gibi cesur, izzet sahibi, gözlerini budaktan esirgemeyen, zillet ve teslimiyet nedir bilmeyen insanlardı. İman ve ihlasla donanmış, cihat ve şehadeti şiar edinmişlerdi. Düşmanları ne kadar güçlü olursa olsun asla onlardan korkmaz, çekinmezlerdi. Düşmanın dünyayı sevmesinden daha çok onlar da ahireti öyle sever, Allah’a kavuşmak, özellikle de şehit olarak kavuşmak en büyük arzuları olurdu. Böyle olunca da Allah onlara izzet lütfeder, zafer kapılarını önlerinde sonuna kadar açardı.

Peki bugün böyle mi Müslümanlar? Ne yazık ki İslam ümmetinin hali ürkek, korkak, zilleti kanıksamış koyunların........

© Doğruhaber