Farklı dil ve kültürel haklar gündeme getirildiğinde en sık karşılaşılan itiraz, bu taleplerin “ayrımcılık sebebi” olduğu yönündeki suçlamalardır. Oysa toplumsal ayrışmayı doğuran asıl unsur, bir hakkın talep edilmesi değil; o hakkın tanınmaması ve sistematik biçimde inkâr edilmesidir. Hakların adil ve eşit biçimde tanınması, toplumsal barışı güçlendirirken; yok sayma ve dışlama politikaları çatışma zeminini derinleştirir.

Bu durumu açıklamak için miras hukukundan verilecek basit bir örnek yeterlidir. Bir babadan kalan tarlanın miras payı kardeşlerden birine verilmediğinde ihtilaf kaçınılmaz hale gelir. Buna karşılık, miras payı adalet ilkesi doğrultusunda paylaştırıldığında anlaşmazlıkların önüne geçilir. Toplumsal haklar meselesi de benzer bir mantığa dayanır: Adalet, ayrılığı değil; huzur ve bütünlüğü besler.

Osmanlı Devleti’nde 1876 tarihli Kanun-i Esasi’de “resmi dil Türkçe’dir” ifadesinin yer alması, çok dilli ve çok kültürlü bir toplumsal yapı içinde yeni bir siyasal ve hukuksal tartışma alanı oluşturmuştur. Cumhuriyet’in kuruluşuyla birlikte ise bu yaklaşım daha........

© Doğruhaber