Çatışma korkusu: Kendi fikrini dile getiremeyenlerÇ

Düşündüğünü söylemekten çekinmek çoğu zaman küçük bir an gibi görünür; konu bazen basit bir fikir ayrılığıdır, bazen büyüyebilecek bir gerilimdir ama kişi her seferinde geri çekilir, cümle ya hiç kurulmaz ya da son anda değiştirilir. Yani mesele yalnızca ne söyleyeceğin değildir; neyin sorun çıkaracağını, neyin ilişkiyi zedeleyeceğini tartmaktır. Bu yüzden cümle daha kurulmadan sonucu ile birlikte yaşanır.

Bu noktada yaşanan şey bir suskunluktan fazlasıdır; kişi yalnızca konuşmamazlık etmez, olası sonuçları zihninde önceden yaşayarak kendini geri çeker. Çatışma henüz gerçekleşmeden etkisi hissedilmiş, kayıp ihtimali duygusal olarak çoktan yaşanmıştır. Kişi aslında bir tartışmadan değil, henüz yaşanmamış bir sonucun yükünden kaçınır.

Bu yüzden çatışma korkusu, fikir ayrılığından çok daha fazlasıdır; o ayrılığın ilişkiyi nasıl değiştireceğine dair belirsiz ama yoğun bir beklentidir.

Çatışma korkusu nedir?

Çatışma korkusu çoğu zaman yalnızca tartışmadan kaçınmak gibi anlaşılır. Oysa daha derinde olan, ortaya çıkabilecek gerilimi taşıyamayacak gibi hissetmektir. Zihin belirsizliği boş bırakmaz; geçmiş deneyimlerle doldurur. Bu yüzden bir fikir ayrılığı yalnızca farklı düşünmek değildir, aynı zamanda reddedilme, dışlanma ya da bağın zedelenmesi ihtimaliyle birlikte gelir.

Öte yandan burada belirleyici bir kayma olur: “Ben ne düşünüyorum?” sorusu geri çekilirken, “Bunu söylersem ne olur?” sorusu öne çıkar. Düşünce üretimi yerini risk hesaplamasına bırakır. Kişi artık kendini ifade etmeye değil, sonucu kontrol etmeye çalışır.

Yani çatışma korkusu, fikrin kendisinden değil, onun yaratabileceği kontrol edilemez duygusal karşılaşmadan duyulan korkudur.

Sessizlik nasıl kurulur?

Bu süreç yüksek sesle değil, küçük ayarlamalarla ilerler. Cümleler yumuşatılır, keskinlik törpülenir, ‘belki’, ‘çok da önemli değil’, ‘olabilir’ gibi ifadeler gerçek düşüncenin değil, gerilimi azaltma çabasının taşıyıcısı olur. Bu bir geri çekilme değil, ince bir pazarlıktır; kişi........

© Diken