İnsanlık tarihi boyunca en büyük yanılgılardan biri, değeri makamla ölçmek olmuştur. Oysa makam; insanı büyütmez, sadece görünür kılar. İçinde bir değer yoksa, o görünürlük bir süre sonra boşluğun teşhirine dönüşür. Bugün birçok insan, kaliteli görünmenin yollarını aramakta ama kaliteli olmanın yükünü taşımaktan kaçmaktadır. Çünkü kalite; bir kartvizite yazılan unvan değil, insanın ruhuna kazınmış bir duruştur.

Statü denen şey; çoğu zaman başkalarının biçtiği bir elbisedir. Statü kişiye giydirilir, bir süre taşınır ve vakti gelince çıkarılır. Ama şahsiyet; insanın kendi elleriyle ördüğü bir kimliktir. Onu kimse vermez, kimse de alamaz. İşte bu yüzden kalite; statüyle değil, insanın şahsiyetiyle ölçülür. Çünkü statü değişir ama şahsiyet ya vardır ya da yoktur.

Bugün toplumda sıkça görülen manzara; makamı olanın sözü kıymetli sayılır ama ahlâkı olanın sözü çoğu zaman duyulmaz. Oysa hakikat bunun tam tersidir. Makam; insanın sözünü büyütmez, sadece sesini yükseltir. Ama şahsiyet; insanın sözünü ağırlaştırır, az konuşsa bile tesir eder. Çünkü kalite; çok görünmekte değil, doğru görünmektedir.

İnsan, bulunduğu makamla değil; o makamda sergilediği duruşla değer kazanır. Adaletli mi, merhametli mi, hakkaniyetli mi?........

© Denge