Bila je izuzetno hladna zima u Beogradu, početkom decembra 1941 godine, kada je tokom jedne od masovnih provala u beogradsku organizaciju pokreta otpora krajem 1941. godine, Nedićeva Specijalna policija uspela da otkrije kanale veze između studenata Beogradskog univerziteta i rukovodstva NOP-a. Tada je slobode lišeno na desetine ilegalaca koje su odali njihovi utamničeni saborci nakon mučenja.

Standardni postupak je podrazumevao da se svi uhapšeni posle policijske obrade i obavezne torture predaju u dalju nadležnost Gestapou ili da se šalju u dva Beogradska logora Staro Sajmište koji je tada bio u NDH i drugi Banjica koji je bio pod patronatom Nedićeve vlade.

Među mnogima od tih mladih ljudi koji su bili uhapšeni u Beogradu, bio je i student Tehničkog fakulteta i aktivan član pokreta otpora Aleksandar Nalović.

Prema evidenciji iz Arolsen Archives, Nalović je bio jedan od retkih jugoslovenskih političkih zatvorenika koji je iz Beograda, preko Banjice gde je proveo više meseci, direktno deportovan u Aušvic, umesto u Mauthauzen ili Dahau, što je bila češća praksa. Preminuo je 6. marta 1943. godine pod logoraškim brojem koji ga je klasifikovao kao političkog „neprijatelja Rajha“.

Njegovo ime je danas uklesano na spomen-ploči poginulim studentima i profesorima u zgradi Tehničkih fakulteta u Beogradu.

Međutim manje je poznata sudbina njegove sestre Lepe, koju je Nedićeva policija uhapsila u Kosovskoj Mitrovici. Ona je bila aktivna u logističkoj podršci partizanskim odredima i radu ilegalne tehnike. Do njenog hapšenja je došlo nakon što je Gestapo, uz pomoć lokalnih kolaboracionista, uspeo da presretne kanale veze koji su povezivali Mitrovicu sa ilegalcima u unutrašnjosti Srbije.

Nakon hapšenja, bila je zatočena u zatvoru u Kosovskoj Mitrovici (zgrada „stare opštine“ ). gde je bila podvrgnuta teškom fizičkom mučenju kako bi odala imena saradnika, ali se herojski držala i nije progovorila. Od posledica zverskog mučenja je i preminula. NJih dvoje kao i stotine drugih mladih ljudi, građana tadašnje Jugoslavije, koji su dali svoj život u borbi za slobodu protiv fašista bili su žrtve obračuna kvislinških vlasti sa svakim ko im se našao na putu njihovog dodvoravanja nemačkom okupatoru.

Podrška Nediću je podrška Hitleru

Ne zna se tačan broj žrtava koji su stradali pod udarima Specijalne policije, po nekim računicama spominje se i više hiljada imena, studenata, profesora, radnika i drugih, od kojih su mnogi ubijeni na Banjici. Kroz logor je prošlo skoro 30000 ljudi, oni koji nisu tu........

© Danas