Think tanks ή βήματα μονολόγων; Τι παράγει πραγματικά δημόσια αξία;
Η πρόσφατη εκδήλωση στο Ηράκλειο με ομιλητή τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά συγκέντρωσε μεγάλο ενδιαφέρον. Οι παρεμβάσεις του αναπαράχθηκαν εκτενώς από τα μέσα ενημέρωσης, προκάλεσαν πολιτικές αντιδράσεις και αναζωπύρωσαν τη συζήτηση για τις εξελίξεις στον χώρο της κεντροδεξιάς. Όλα αυτά είναι απολύτως θεμιτά. Άλλωστε, όταν μιλά ένας πρώην πρωθυπουργός, η δημόσια συζήτηση δεν μπορεί παρά να τον παρακολουθεί.
Η εκδήλωση, όμως, θέτει ένα ευρύτερο ερώτημα: Ποιος είναι ο ρόλος ενός think tank στον δημόσιο διάλογο; Η ερώτηση δεν αφορά τον ομιλητή. Αφορά τον θεσμό. Η συζήτηση αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον όταν ο ίδιος ο φορέας περιγράφει ως στόχο του τη δημιουργία ενός «ανοιχτού διαλογικού πόλου». Διότι ένας διαλογικός πόλος δεν κρίνεται μόνο από το ποιοι μιλούν, αλλά και από το ποιοι συνομιλούν. Και ίσως γι’ αυτό η συμμετοχή των νέων, που οι ίδιοι οι διοργανωτές έχουν αναδείξει ως πρόκληση, αποτελεί κρίσιμο κριτήριο επιτυχίας ενός τέτοιου εγχειρήματος.
Τα think tanks γεννήθηκαν διεθνώς για να καλύψουν ένα κενό μεταξύ πολιτικής, ακαδημαϊκής έρευνας και κοινωνίας. Δεν δημιουργήθηκαν για να λειτουργούν ως βήματα ομιλιών, αλλά ως εργαστήρια ιδεών. Ως χώροι όπου οι απόψεις δοκιμάζονται, αμφισβητούνται, συγκρίνονται και τελικά μετατρέπονται σε τεκμηριωμένες προτάσεις δημόσιας πολιτικής.
Η παρουσία πρώην πρωθυπουργών μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά σε αυτή την αποστολή. Οι άνθρωποι που άσκησαν εξουσία διαθέτουν εμπειρία, ιστορική........
