Bugün yaşananlar klasik anlamda bir silahlanma yarışı değil. Bu, karar verme yetkisinin insan aklından algoritmalara devredildiği bir eşik. Ve bu eşik geçildiğinde, savaşın doğası kökten değişiyor.

Yapay zekâ savaş alanına girdiği anda, hız her şeyin önüne geçiyor. İnsan düşünür, tereddüt eder, vicdan muhasebesi yapar. Makine ise yalnızca hesaplar. Tehdit olasılığı, hedef doğruluğu, karşı hamle süresi… Her şey milisaniyelere sıkıştırılır. Bu, askeri açıdan bir avantaj gibi görünür. Ancak aynı zamanda savaş başlatma eşiğini tehlikeli biçimde aşağı çeker.

Çünkü artık savaş kararı, “geri dönülemez bir insan bedeli” hissiyle alınmıyor. Ekranlar, grafikler ve olasılık yüzdeleri üzerinden alınıyor.
Bugün büyük güçler yapay zekâyı savunma sistemlerine entegre ederken temel gerekçeleri aynı: Rakip yapıyorsa, ben de yapmak zorundayım. Bu mantık tanıdık. Soğuk Savaş’ta nükleer silahlar da aynı gerekçeyle........

© CNN Türk