Να κλείσει η βάση της Σούδας: Αίτημα που συγκροτεί το αντιπολεμικό κίνημα
Ανακοίνωση της ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ.
Υπάρχει η Ελλάδα που στρατεύεται στο πλευρό των φονιάδων των ΗΠΑ και του Ισραήλ που έχουν αιματοκυλίσει σε λιγότερο από τρία χρόνια ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Υπάρχει η Ελλάδα που μας κάνει να ντρεπόμαστε στέλνοντας τους Patriot στη Σαουδική Αραβία ενώ αρνούνταν να στείλει στους S-300 στην Κύπρο. Υπάρχει η Ελλάδα που στηρίζει κάθε εγκληματική πολιτική των Τραμπ/Νετανιάχου, η Ελλάδα που έκλεισε τα μάτια στη γενοκτονία της Παλαιστίνης, η Ελλάδα που κατάντησε πειθήνια υπηρέτρια του γενοκτονικού Ισραήλ.
Πρέπει να εκφραστεί και η άλλη Ελλάδα. Η Ελλάδα της ειρήνης, των αντιμπεριαλιστικών αγώνων, του αντιπολεμικού κινήματος. Η Ελλάδα που παίρνει τη σκυτάλη από τον Γρηγόρη Λαμπράκη και το κίνημα Ειρήνης, η Ελλάδα που τιμά την αντιμπεριαλιστική εξέγερση του Πολυτεχνείου και τα λόγια που γράφτηκαν στους ματωμένους τοίχους του, η Ελλάδα των μεγάλων αντιαμερικανικών διαδηλώσεων και κινημάτων. Η Ελλάδα που μπορεί να μην είναι πάντα με την πλευρά του δυνατού, αλλά είναι με την πλευρά του δίκαιου.
Αυτή η Ελλάδα έχει σιωπήσει καιρό. Πρέπει να ακουστεί και να αναλάβει πρωτοβουλίες.
Αυτό που αναλογεί στο αντιπολεμικό κίνημα της χώρας μας και ταυτόχρονα το συγκροτεί, δίνοντας ορατό περιεχόμενο και άμεσο αίτημα πάλης, είναι να σταματήσει η χώρα να διευκολύνει τους φονιάδες των λαών. Να κλείσει η βάση της Σούδας από όπου εξορμούν αεροπλάνα και αεροπλανοφόρα για να σκορπίσουν τον όλεθρο και την καταστροφή, υπηρετώντας τα σχέδια ΗΠΑ και Ισραήλ.
Να κλείσει η βάση που βρίσκεται σε ελληνικό έδαφος και αποτελεί ορμητήριο της αμερικανικής κτηνώδους επεμβατικότητας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί παράγοντα κινδύνου και όχι προστασίας για τη χώρα και τον λαό.
Να κλείσει η βάση – ντροπή για την Κρήτη, που γίνεται εφαλτήριο κάθε αμερικανικής επέμβασης και στυλοβάτης κάθε ισραηλινού εγκλήματος ενάντια στην Παλαιστίνη, στον Λίβανο, στο Ιράν.
Έχουμε ανάγκη μια μεγάλη πρωτοβουλία που να θέτει ως κεντρικό στόχο να κλείσει η βάση της Σούδας. Δεν είναι τώρα η ώρα για διαχωρισμούς στο αντιπολεμικό κίνημα. Από όσους κρατούν ίσες αποστάσεις ανάμεσα στις εμπόλεμες δυνάμεις – αλλά επιδιώκουν την ειρήνη, μέχρι όσους υποστηρίζουν ότι νίκη του Ιράν σημαίνει ήττα των πιο εγκληματικών δυνάμεων του πλανήτη, και από αυτούς που παλεύουν για να βγει η Ελλάδα από τον πόλεμο, μέχρι αυτούς που ευαισθητοποιούνται από το δράμα της Παλαιστίνης και του Λιβάνου, το αντιπολεμικό κίνημα στην Ελλάδα πρέπει να τους ενώσει και να τους εκφράσει σε μια κοινή πρωτοβουλία στο πιο άμεσο και επιτακτικό αίτημα: Να κλείσει η βάση του θανάτου.
Η καρδιά μιας τέτοιας πρωτοβουλίας είναι υπαρκτή. Είναι οι απλοί αγωνιστές, που διατρέχουν οριζόντια ομάδες, κόμματα, συλλογικότητες, ή έξω από αυτές, παλεύουν ατομικά, αλλά με τον ίδιο προβληματισμό, με το ίδιο άγχος, με παρόμοιες προτεραιότητες και ιεραρχήσεις. Αυτό το κοινό σώμα πρέπει να μετρήσει βήματα ενιαίας συγκρότησης, ώστε
Η πρωτοβουλία ενάντια στη βάση της Σούδας πρέπει να ενώσει αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις, δημοκρατικούς ανθρώπους, πατριώτες, αντιμπεριαλιστικές και κομμουνιστικές οργανώσεις, αλλά και κάθε άνθρωπο που δεν αντέχει την ντροπή να συγκαταλέγεται η χώρα μας, πρώτη και χειρότερη, στο βοηθητικό προσωπικό των ΗΠΑ/Ισραήλ.
Να ενώσει δημοκρατικές, προοδευτικές δυνάμεις και ανθρώπους που δεν θεωρούν ότι η Ελλάδα πρέπει να είναι δεδομένη σε κάθε αμερικανικό και ισραηλινό παραλογισμό, σε κάθε ακραία επιθετική ενέργεια του Τραμπ και του Νετανιάχου, σε κάθε έγκλημα που διαπράττεται ενάντια στο διεθνές δίκαιο και στη νομιμότητα.
Να εκφράσει μεγάλο τμήμα της κοινωνίας, που μοιάζει βουβό, αλλά που ελπίζει στην ήττα των Αμερικάνων και των Ισραηλινών, που αναμένει να ακούσει και να συνταχθεί, όχι με τις τελετουργίες μιας Αριστεράς που παραμένει κουφή και ακίνδυνη, που ασχολείται με τα δευτερεύοντα αγνοώντας τα πρωτεύοντα, αλλά μιας Αριστεράς που ενώνει και ενώνεται, που την ενδιαφέρει η ειρήνη άρα και η ήττα των ΗΠΑ/Ισραήλ, που έχει μαζική δράση, κρουστικό λόγο και κοινωνική απεύθυνση.
Αυτή η κοινωνία σήμερα σιωπά.
Σιωπά μπροστά στον εκφυλισμό της δημόσιας συζήτησης και των ελληνικών ΜΜΕ που αναπαράγουν πολλαπλάσια σε ένταση και μίσος την ισραηλινή προπαγάνδα.
Σιωπά μπροστά στην πλήρη στοίχιση της πλειοψηφίας του πολιτικού συστήματος στα αμερικανικά και ισραηλινά συμφέροντα.
Σιωπά μπροστά στο μίσος και στην απαξίωση για τους λαούς που υπόκεινται γενοκτονία, εθνοκάθαρση, συστηματικές και μαζικές δολοφονίες αμάχων, πολέμους και βομβαρδισμούς.
Σιωπά μπροστά στην επιθετικότητα τμήματος της κοινωνίας, της πολιτικής ηγεσίας και των ΜΜΕ που καλούν τη χώρα μας να γίνει εποικιστικό πρότζεκτ ενός μεγάλου Ισραήλ, πουλώντας ταυτόχρονα «πατριωτισμό» για εσωτερική κατανάλωση.
Αυτή κοινωνία πρέπει να μιλήσει. Να αιμοδοτήσει τις αποξηραμένες φλέβες του αντιπολεμικού κινήματος. Και αυτό το κίνημα οφείλει στον εαυτό του, στην ιστορία του, αλλά και στην προοπτική του, να αναταχθεί, να συγκροτηθεί και να θέσει ως στόχο να τερματιστεί η ντροπή της ελληνικής συνδρομής στον άδικο και παράνομο πόλεμο.
Η διοργάνωση πανελλαδικής κινητοποίησης για να κλείσει η βάση της Σούδας και η διαμόρφωση μιας πρωτοβουλίας που θα προπαγανδίσει πλατιά το αίτημα αυτό, είναι αποφασιστικό βήμα και ταυτόχρονα εφαλτήριο για να ανασυγκροτηθεί το αντιπολεμικό κίνημα στη χώρα μας.
Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ είναι πολιτική οργάνωση της Κομμουνιστικής Αριστεράς.
PAREMVASI is a political organization of the communist left.
Λάβετε στο email σας τα νέα από το antapocrisis.gr
