Bir kalem masada unutulmaz aslında;Zihin başka bir yere kaçmıştır.Bir kitap yarım kalmaz;İnsan, kendi hikâyesinin ortasında sıkılmıştır.

Biz eşyaları unutmuyoruz.Biz, o eşyaya ait olan versiyonumuzu geride bırakıyoruz.

Ve işin en acı tarafı şu:Eskiden unutulan şey aranırdı.Şimdi yerine yenisi alınıyor.

Çünkü artık hatırlamak zahmetli, yerine koymak daha pratik.

Modern hayat dediğimiz şey biraz da budur:Kaybet, yerine koy, devam et.Hissetme, oyalanma, durma.

Ama bazı eşyalar vardır…Yerine yenisi alınamaz.

Bir atkı........

© Akdeniz Gerçek