Söz demlenirken…
Derler ki; söz, bir duyguyu, bir düşünceyi eksiksiz olarak anlatan sözcük ya da sözcük dizisi.
Söz demişken, söze en güzel yanıtı söz bilgesi Yunus Emre verir dizelerinin gücüyle. Ve der ki:
Söz ola kese savaşı söz ola bitüre başı
Söz ola agulu aşı balıla yağ ide bir söz
Firdevsi de “Tatlı söz söyleyen, hiç kimseden kötü söz işitmez.” der. Tatlı söz, güzel söz, iyi söz; ama kötü söz de sahibine gitsin. Biz iyiye, doğruya, arı-duru kişiliğe yakışan söze gidelim.
Söz üstüne söylenecek çok şey var elbette. Kısa ve özlü söz, demini almış olgun söz her zaman daha etkileyicidir.
Söz gümüşse susmak neden altın ola?.. Demişken aklıma ışıklar içinde olası, anısı güzel insan Sina Akyol’un “Meğer Söz Gümüş” kitabı gelmez mi?
“Sözü Nakışlayan” Ahmet Özer’i, “sözün izini” süren Bilsen Başaran’ı, “Sözün Gümüş Aynası”ndan bakan M.Sadık Kırımlı’yı, “söze derince dokunan” Seval Arslan’ı, ”Söz Ola”yla kendine seslenen; ama bize de önemli sözler ileten Avram Ventura’yı anmadan geçemem ki…
Atila Er susar mı hiç; o da “ben yazıya giderim”, “söz kalsın geriye” der gibidir sanki. Mazhar Alphan sözü örse düşürür, dostlarını toplar başına.
Bilmem hâlâ çıkıyor mu Mersin’de adı güzel o dergi: SÖZYÜZÜ…
***
Söz üstüne bunca söz ettim; ama ben sözü........
