Fena sıkıştırıldık. Adım atacak yer kalmadı. Herkes görüyor az ya da çok: Bir uçuruma yuvarlanıyoruz.

O zaman bu sahneyi nasıl yorumlamamız gerekiyor?

Yönetenlerin yaşadığı paniği, örneğin siyasi ömrü Kürt düşmanlığıyla özdeş bir Türkçü partinin birdenbire Kürt etnisizmini baş köşeye oturtmasını nasıl anlamamız gerekiyor?

Demek ki, durum çok vahim. Türkiye'nin ipinin çekildiğini düşünüyor olmalılar.

Böyle olmasa, çareyi Türk-Kürt-Arap ittifakı üzerinden Yeni Osmanlı çığlıkları arasında “av mevsimi” açmakta bulmazlardı herhalde.

Av mevsimi açılmıştır. Savunma bahanesiyle açılmış bir harekât bu. Sınırlarımızı geçersizleştirecek bir macera.

Bu iş Türkiye'de böyle de Almanya Avrupası'nda farklı mı?

Türkiye yönetenleri, içeride barış arama bahanesiyle ülke sınırlarının ötesine seyirtiyor. İttifaklar kuruluyor yeni sürek avları için. Tamam. “III. Abdülhamid maceracılığı” diyelim. Toplum resmen felç olmuş durumda. Kriz, toplumsal değil, etnik, dinsel, mezhepsel, dilsel vs. kimliklere sıkıştırılıyor.

Ama bu, tedavi için hiç de doğru bir teşhis değil, çünkü nedenler son derece somut ve maalesef sınıfsal.

İktidar zangır zangır sallanıyor.

Ama kimlik oyununa teşne makul muhalefet de zangır zangır sallanıyor. Sorun burada. Çözüm de...

Biz, bir paralelliğe dikkat çekelim.

MİLİTARİZASYON DOLUDİZGİN

Toplumun militarizasyonu, Türkiye'de de Almanya Avrupası'nda da........

© 12punto